r yawamamiwdi...O an, o deqiqece aci da olsa Umidi itirmiwdi artiq...Umidin onun heyatinda olmamasini duwundukce sanki xowbextlikden parlayan dunyasi bir andaca qaralmiwdi...Durmadan aglayir, etdiyi gunahinin cezasini odeyirdi indi...4 divar ustune-ustune gelir, nefesi kesilib bogulacaqmiw kimi olurdu sanki...Sozun mecazi menasinda yawayan ölüden bir ferqi yox idi artiq...
Umidle daniwigi bitirdikden sonra ilk iw feysbuk hesabini dondurub, uzun muddet telefonunu da sönülü saxlamaq olacaqdi...Guya bu yolla onu ozunden soyutmuw ve ozunu unutdurmuw olacaqdi ama bowuna...
Umid ise yawadigi wokun tesirinden cixa bilmirdi...Melek Umidin halinin pislewdiyini gordukde urek dermani vererek oglunu sakitlewdirmeye caliwirdi...Ama hec bir derman onun acisini susdura bilmezdi o an.............
Xeyanet bezen sondur...Her weye noqte qoyar...Butun xeyallari, geleceye dair qurdugun planlari alt-ust eder...Inamini, guvenini itirersen...Yeniden duwunersen her weyi...Tam bawdan...Harada sehv etdim deye... Ya her weyi silib yeni sehife acacaqsan, ya da bagiwlamagi bacaracaqsan...Umid yeniden Nazliya inanib, guvenmeyi bacaracaqdimi?... O an sadece Umid duwunmeli, qerar vermeli idi...Bagiwlayib her weye yeniden davam etmekmi, yoxsa birdefelik yollari ayirib, heyatinda yeni sehife acmaqmi...Nazlisiz 1 sehife...Kim bilir belke de bu sehifede bawqa sevgi, bawqa bir qizin adi yazilacaqdi....Umidin sevgisimi qalib gelecekdi ya qururmu?......Zaman bu sualin da cavabini tezlikle verecekdi........ Umidin duwunmekden beyni bu deqiqe partlayacaq, deli olacaqdi sanki:
Umid: -Yox bu bele olmuyacag, cole cixib hava almaliyam.. Bunu nece hezm edecem?? Offff ALLAHim nie men? Nie Nazlim? Nie biz?!
Umud ayaqqabilarini geyinib cole cixacaqken...
Melek: -Hara gedirsen Umid gece vaxti?
Umid: -Hava almaga.... Ureyim sixildi evde...
Melek: -Gec qalma...Tez gel eve...
Umid: -Oldu...
Umid bir az mehleden uzaqlawir...Yol yaxinligindaki bisetkada oturub, qulagina qulaqciqlari taxaraq mahniya qulaq