Nazlı....Daha 14 yaşı vardı...Nənəsi, 2 qardaşları və anası ilə yaşayardı. 9-cu sinifə daha təzə başlamışdı....
Atası Mehdi, Ingiltərədə həm işləyir həm də tək yaşayırdı. Mehdi evin tək uşağı idi. Hələ uşaq ikən atası və anası ayrıldıqları üçün Mehdi anası ilə birgə qalardı. Məktəbə və futbola gedər, bəzən də anasına ev işlərində kömək edib, yemək bişirməyi də öyrənərdi.
Mehdi ilk öncə oğullarını yanına gətizdirməyə çalışsa da 18 yaşlarını keçdikləri üçün alınmamışdı. Bu yaş dövründə artıq məlum idi ki, ata himayəsinə ehtiyacları yox idi. Mehdinin yeganə ümidi, qızı Nazlını gətizdirib, onu oxutdurmaq idi.
Artıq dekabr ayı girmiş, Mehdi Azərbaycana gəlib həm ailəsini görmüş, həm də Nazlının sənədlərini toplayıb səfirliyə göndərmişdi. Nəhayət ki, Mehdi 1 ay ərzində səfirlikdən şad xəbəri aldı.. Qızı Nazlı üçün viza açılmışdı. Evə tələsərək şad xəbəri vermək üçün səbirsizlənirdi. Budur artıq qapıdan içəri keçib Nazlını səslədi..
Mehdi: -Nazlııı balaca doşanım hardasan?
Nazlı: -Həəə papa burdayam nolub?
Mehdi: Muştuluğumu ver mənimlə Ingiltərəyə gəlirsən...
Nazlı: - Hiii nəəə?? Alındııı??? Nə vaxt gedirik? (atasını öpərək)
Mehdi: -Hə alındı. Yanvarın 5-nə bilet alacam.. Tələsməliyik mənim tətilim də bitir...işə başlamalıyam artıq yoxsa belə getsə qovulacam.
Nazlı: -Ama papa mən həm də qorxuram ....
Mehdi: -Nədən qızım? Qorxulası heç nə yoxdu. Artıq mənimlə olacaqsan.
Nazlı: -Mən dil bilmirəm axı necə olacaq? Çox çətinlik çəkəcəm.. Həm... Həm nənə mənsiz neyniyər?
Mehdi:- Can mənim gözəl qızım bunları düşünmə sən... Dili öyrənməyə nə var ki? Hələ uşaqsan beynin tez götürər, asanlıqla öyrənərsən.
Nazlı: - Həmin uşağın beyni yoxdu axı səfehdi))).. Dünən yediyi yadında deyil heç...
Mehdi:-Qız danışdı da guya...Bəsdi gic-gic danişma öyrənərsən!!...Nənənə gəldikdə isə narahat olma o səni başa düşər.. Həmişəlik getmirsən ki.. Qardaşlarında alınmadı sənin bəxtin gətirdi..Həm vizanı həmişəlik açıblar.
Nazlı: -Sevindim(((.
Ayın 5-nə artıq sayılı günlər