Kainat haqqında bilmədiyimiz
bəlkə milyonlarla, hətta daha
çox şey var. Milyardlarla ildən
bəri, sərhədlərini tamamilə
öyrənə bilmədiyimiz, hətta
bəlkə də heç bir zaman öyrənə
bilməyəcəyimiz bu sonsuz
müstəvidə davamlı bir təkamül
yaşanır. Hələ tək bir planetdə
yaşayan insan üçün, kəşf
edilməsi çox uzun bir zaman
tələb edən kainatın ölçülərini
rəqəmlərlə ölçmək bir çox
baxımdan qeyri-mümkün gələ
bilər. Ancaq sonsuzluğun
təriflərindən biri halına gələn
kosmosu əslində çox kiçik
sərhədlərə sığdıra biləcəyimiz
kimi, başa düşülməsi çox güc
kimi görünən şeyləri də çox
asan təyin edə bilərik.
Bütün insanlar bir küp şəkərin
həcminə dayaza bilər
Bunun səbəbi, maddənin
inanılmayacaq dərəcədə boş
olması . Maddənin ən
fundamental quruluş daşı olan
atom, Günəş Sisteminin bir
miniatürü kimidir. Atomun
nüvəsi ətrafındakı elektronlar,
Günəşin orbitində hərəkət edən
planetlərə bənzər . Mərkəzdəki
nüvə, elektronların orbitlərinə
müqayisə edəndə çox kiçikdir.
Bu da bu mənanı verir: Əgər
dünyadakı bütün insanlarda
olan atomlardakı boşluqları
çıxarsaydınız, geriyə qalan
maddəni bir küp şəkərin həcmi
qədər sahəyə sığdıra bilərdiniz.
Çünki siz və digər bütün
insanların 99.9999999999 %-i
boşluqdan meydana gəlir!
Əgər Günəş banandan edilmiş
olsaydı, eyni istiliyi verərdi
Günəşin istiliyi quruluşundakı
bir çox maddədən
qaynaqlanmaqdadır. Günəş,
mərkəzinə çəkdiyi maddələri
burada əzərək təxminən 15
milyon dərəcədə istilədər. Bu
nöqtədə əhəmiyyətli olan şey,
nə növ bir birləşimə sahib olsa
olsun, bütün maddələrin həll
edilərək "plazma" adı verilən
bir hala gəlməsidir.
Qısaca, Günəşin tam olaraq niyə
meydana gəldiyi çox
əhəmiyyətli deyil. Gerçəkdə,
Günəş əksəriyyəti hidrogen olan
katrilyonlarca ton qazdan
ibarətdir . Digər tərəfdən, əgər
katrilyonlarca ton bananı bir
araya gətirə bilsəydiniz,
Günəşlə eyni istilikdə bir sıxlıq
əldə edəcəkdiniz. Ancaq
bananlar Günəş kimi davamlı
istiliyini qoruya bilməyəcəkdi.
Kainatın yüzdə