telefonundan sonuncu zəngin hansı ünvana yönəldiyinə baxsaq, bunun universitetin prorektoru Ayaz İbrahimovun telefonu olduğunu görərik. Müsyö sükanı sola burub, universitetə gedən yola düşdü. Bir neçə dəqiqədən sonra köməkçisi prorektorun qapısını döymədən açdı. Onlar içəri daxil oldular. -Buyurun, məni görmək istəmisiniz. Sizə necə kömək edə bilərəm?- Prorektor gülümsünüb oturmaq üçün yer göstərdi.
Detektiv yerini rahatlayıb prorektor Ayaz müəllimlə üzbəüz oturdu. O, sakitcə diktofonunu işə saldı. Köməkçi qələmini hazırlayıb yazmağa başladı. -Dostunuz mərhum Cahid Akayev, sonuncu dəfə sizinlə əlaqə saxlayıb. Onun telefonuna gələn zənglər, sizinlə görüşdüyü barədə məlumat verir. Biz sizin son danışıqlarınızı dinləmişik. Mərhum, sizinlə görüşüb evə dönmüşdür. Siz hətta mərhum evə çatmamış yenidən zəng vurmusunuz ki, sabah hansısa kolleqanızın ölümünün yeddinci günü ilə əlaqədar məclisə birlikdə getmək planınızın olduğunu deyəsiniz. Bu belədir?- Detektiv soruşdu. -Əlbəttə, eynən siz dediyiniz kimi, mən sonuncu dəfə ona zəng vuranda dedi ki, evə demək olar çatmışam. Biz sabah müəllim yoldaşımızın hüzr mərasiminə gedəcəkdik. Mənə xəbər gəldi ki, Cahid müəllimi qətlə yetiriblər. Mən çox pərişanam. -Bəlkə siz onun başını qatıb, qatilin işini asanlaşdırmısınız, hə?- Köməkçi qeyri-ixtiyari soruşdu. -Başa düşmədim, siz nə danışırsınız? Mən öz dostuma tələ qurmuşam? Siz məni ittiham edirsiniz? Mən buna görə sizi məhkəməyə verəcəyəm. Müəllim əlini ürəyinə tərəf apardı. O, siyirməni açıb dərman çıxartdı. Dərmanı tələsik ağzına atdı. Detektiv köməkçisinə tərəf baxdı: -Qalx, gedirik. Biz işimizi tamamladıq. Köməkçi tərəddüd edərcəsinə stuldan qalxıb, prorektora gözlərini zillədi. -Bu o demək deyil ki, sizinlə söhbətimiz bitdi. Sizi yenə narahat etməli olacağıq-deyə köməkçi simasını sərtləşdirdi. -Xeyr, sizinlə söhbətimiz bitdi. Narahat etdiyimiz üçün üzrlü hesab edin- deyə ayağa qalxan dedektiv köməkçisinə otaqdan çıxmaq üçün işarə verdi. -Mən başa düşmürəm, siz niyə onunla