Robinsonun əl işi idi. Şəklin altında yazılmışdı. “Girl at Piano 1887”(piano yanındakı qız-ing-red.). O, şəkildən gözlərini ayırıb, çemodanları qapının qarşısına düzdü. -Müsyö, sizə təşəkkür edirəm! -Altay yuxarı mərtəbədən dilləndi. -Mən də sizə təşəkkür edirəm .
-Mən də sizə təşəkkür edirəm –deyərək detektiv evdən çıxdı.
O, fikirli halda maşına oturdu. Telefonu çıxarıb köməkçisinə zəng vurdu. Köməkçinin cavabı ürək açan deyildi. Mühafizəçinin rəisi, Mərkəzi bankın vitse – prezidenti, polis əməkdaşını yaxşı yola salmamışdı. O, rəsmən köməkçiyə hədə – qorxu gəlmişdi. Müsyö buna görə bir az əsəbiləşdi. Telefonu bağlayıb, maşını iti sürətlə hərəkətə gətirən detektiv, evə doğru yol aldı.
Bir neçə dəqiqədən sonra evdə dayanmadan hərəkət edirdi. Müxtəlif fikirlər beynində dolaşırdı. O, fikrini dağıtmaq üçün uşağı ilə “playstation” oyunu oynadı. Futbol üzrə Fransa milli heyətinə öz zövqü ilə düzəliş verən Müsyö, uşağına 0-5 hesabı ilə məğlub oldu. O, oyunu yarıda buraxıb evdən çıxdı. Axşama doğru duman ətrafı bürüyürdü. Binanın qarşısında olan bağda heç kim yox idi. Bağda ağır addımlarla gəzməyə başladı.
Beynində hadisələri yenidən canlandırmaq istəyirdi. Altay Akayevin Rahimovlar ailəsi haqqında belə mülayim düşünməsi ona qaranlıq qalırdı. Birdən öz-özünə gülməyə başladı.
-Bilsəydim, gecənin o saatında rəssam Robinsonu araşdırmazdım. Sən demə Akayevlər ailəsində onun avtobiqrafiyasını bilən var imiş. Bir –iki suala hər şeyi öyrənmək mümkün olardı.
O, birdən dayandı. Gözlərini oynatmağa başladı. Evə doğru iti addımla hərəkət etdi. Bir neçə dəqiqədən sonra otağında, Cahid Akayevin şəxsi işi ilə birlikdə müəmmalı cəsədinin foto şəklinə diqqətlə göz gəzdirdi. İki hərfi yenidən incələdi. Göz qapaqlarını geniş açaraq ətrafına baxdı. Deyəsən, ona hər şey aydın idi.
Onlar əylənməyin yolunu tapmışdılar. Bağ evinin birinci mərtəbəsində səs-küy qopmuşdu. Gitaranı əlinə alıb əfsanəvi “Bitlz” qrupundan parçalar ifa edən albinos Dmitriyə, yoldaşları bekvokal olaraq kömək