Uşaqlar üçün ilk 2 il Həyatı və Dünyanı tanımaq üçün çox əhəmiyyətlidir. Uşağın ilk illərində dünyası anasıdır. Qorxunu, sevgini, xoşbəxtliyi anasıyla öyrənər. Təbii ki, əvvəl onu test etmək istər.
Yarasaların muhtesem yaradılışı bu mövzunu çox gözəl izah edir. Yarasalarıın görmə qabiliyyəti yoxdur. Görmədikləri halda uçmalarıını təmin edən şey səs dalğalarıdır. Yarasa, uçmaq istədiyi istiqamətə əvvəl səs dalğaları göndərər. Səsin çarpıb geri dönməsinə görə o istiqamətə necə uçacağına qərar verər. Əslində onların bu xüsusiyyəti 0-2 yaş qrupundakı uşağa çox bənzəyir. Körpə dünyaya gəldiyi ilk aylarda haradasa yalnız ağlayaraq ünsiyyət qurar. Acıma, susama, qorxma, nəmlik kimi bütün ehtiyaclarını ağlama bacarığı ilə təmin edir.
Uşaq ağlar və gözləyər, eynilə yarasaların uçmaq üçün siqnal göndərib gözləməsi kimi... Beləcə anasının yanına nə qədər müddətdə gələcəyini təsbit etmiş olar. Çünki hər hansı bir qorxu halında uşağın sığına biləcəyi tək varlıq anasıdır. Vaxt uzandıqca uşaqdakı güvən duyğusuda zədələnməkdədir.
Zədələnən güvən duyğusu isə yetkinlik çağında bir cür anlamadığıımıız bağlanma (əlaqə növləri) problemləri olaraq qarşımıza çıxmaqdadır.
Uşağı bu psixologiya ilə anasını tanıma müddətində bilən bir mütəxəssisinin, illər əvvəl qərbdən gələn və "ağlasa da qucağına alma" məntiqini qəbul etməsi mümkün deyil.

Bu anda Peyğəmbər Əfəndimizin, "Kim ağlayan uşağını sakitləşənə qədər yelləyərsə, Cənabi-Haqq, Cənnətdə ona məmnun olana qədər ehsan və ikram əta edər."