Qaranlıqda gedirdi. Birdən ayağına nə isə yumşaq bir şey dəydi. Əyilib baxdı.Yerdə qanlı bir ürək var idi. Diqqətlə baxanda dəhşətə gəldi. Ürək döyünürdü. Üstəlik, hələ isti idi. Ürəyi yerinə qoymaq istəsə də, elə bil nə isə ona mane olurdu. Bir azdan özünə gəldivə ürəyin sahibini tapmaq üçün yaxşınlıqdakı evin qapısını döydü.

Qapını cavan bir qız açdı. Oğlan qızdan:

-Bu ürək sizin deyil ki?Bir az əvvəl bu yaxınlıqda tapdım,-deyə soruşdu.

Qız utancaq bir ifadə ilə:
-Mən ürəyimi üç ay əvvəl bir vəfasıza verdim,-dedi və sonra da əlavə etdi:
-Yaxınlıqdakı evdən soruşun, bəlkə də onlarındır.
O, qız göstərən tərəfə baxdı. Bu böyük,əzəmətli bir ev idi. Evə yaxınlaşıb qapını döydü.Xidmətçilər gəlişinin səbəbini öyrənəndən sonra onu yuxarı mərtəbəyə, ev sahibinin yanına apardılar. O, yumşaq xalının damlayan qanı ayağı ilə gizləməyə çalışaraq:-Bu ürək sizin deyil ki? Görürsünüz hələdə döyünür... -deyə soruşdu.

Ev sahibi qarşısındakı billur stəkandan bir qurtum alaraq:
-Mən ürəyimi dünyaya satdım. Qonşuluqda bir qoca var bəlkə o bilər... -deyə cavab verdi.

Ürək artıq soyumağa başlayırdı. Tez qocanın yaşadığı evə getdi:
-Bu ürək sizindir? Əgər sizindirsə, tələsin, yoxsa dayanacaq...

Qoca oxuduğu müqəddəs kitabı ehtiyatla örtdü və:
-Mən ürəyimi Allaha verdim,-dedi.

Sonra oğlanı diqqətlə süzdü:
-Bəlkə gedib atandan,anandan soruşasan?
-Onlar da sənin kimi qocadırlar. Üç gün əvvəl görməyə getmişdim. Sözümüz düz gəlmədi mən də evdən çıxdım.

Qoca fəəssüflə başını buladı:
-Deməli,evdən çıxdın?

Əslində qoca bu cavabı çoxdan gözləyird.İti addımlarla oğlana yaxınlaşdı və köynəyini cırıb sinəsini açdı.Sinəsinin sol tərəfində ovucunda tutduğu ürək boyda qanlı boşluq var idi...