ki, bir qədər fərqli ampluada. Məsələn, əvvəllər söz almaq istəyən qonaq özü masabəyinə yaxınlaşardısa, indi tamada qırsaqqız olub qonağa yapışır. Əvvəllər kimin imkanı var idisə, masabəyinə o nəmər verirdi - indi tamada özü dili ilə istəyir. Əvvəllər toyda yığılan şabaş toy sahibinə təhvil verilirdi, indi tamada cibinə qoyur. Əvvəllər toyda masabəyi ayrı olurdu, oxuyan-xanəndə ayrı, indi ümumiləşib. İndi ya oxuyan tamadalıq edir, ya da tamada müğənnilik eşqinə düşür. Yəqin ki, elə bu fərqlərə görə də tamadaların toylardakı önəmi yavaş-yavaş itir. İndi toyların əksəriyyəti tamadasız ötüşdürülür. Təbii ki, bunlar bütün masabəyilərinə şamil edilmir. Kifayət qədər sevilən və hörməti olan masabəylərimiz də var.

Unudulmuş masabəyilərin tamada xələfləri 80-ci illərin sonu, 90-cı illərin əvvəlləri baş verən siyasi və iqtisadi qarışıqlıqdan ucbatından bir çox insan, o cümlədən sənət adamları, aktyorlar işsiz qaldı, maddi problemləri yarandı. Hərə öz bildiyi kimi vəziyyətdən çıxmağa çalışdı. Kimisi alverə girişdi, kimisi qismətini xaricdə axtarmağa getdi, kimisi də tamadalığa başladı. Düzdür, o vaxtlar tamadalıq indiki qədər yayılmamışdı, bir neçə tanınmış sima vardı ki, bu işlə məşğul olurdular. Amma maddi problemlər artdıqca məcburiyyətdən və ehtiyacdan aktyorların bir çoxu bu yolla ailəsini dolandırırdı. Toylara tez-tez dəvət olunan qarmonçalan Arzu Vəliyev deyir ki, o vaxt toylarda tamadalıq etmənin maddi baxımdan elə də böyük bir qiyməti yoxdu, kimin cibindən nə cıxardısa, onu da ödəyirdi. Bu bəxşiş indiki qiymətlərlə müqayisədə olduqca aşağı idi. "O vaxtlar restoranlar, şadlıq evləri az olduğundan əksəriyyət çadır toyu edirdi. Bir çoxlarının söz qoşub güldüyü "palatka” toyları indiki toylarla müqayisədə daha səviyyəli keçirdi. Bunun səbəbi toy ağsaqqalının təcrübəli olması, toyun təşkili ilə yanaşı hansı masabəyinin toyu idarə etməsi idi”, - musiqiçi xatırlayır.

80-ci illərin məşhur tamada-aktyoru olan xalq artisti Ağaxan Salmanlı deyir ki, toylarda iştirakı o