o qədər də asan olmayıb. Əvvəlcə utanıb, sonra da çəkinib. Amma ehtiyac və toy sahiblərinin israrı ona cəsarət verib. Toya heç vaxt əyləncə və ya sırf qazanc mənbəyi kimi baxmayıb. Əksinə, teatrda tamaşaçıları üçün göstərdiyi məsuliyyəti toydakı qonaqlar üçün də nümayiş etdtirib. Elə buna görə də, tanınmış aktyor milli toyların sevimli qonağıdır. Qeyd edim ki, xalq artistləri Arif Quliyev, Yaşar Nuri də əvvəllər tamadalıqla məşğul olublar. Hazırda paytaxt toylarını idarə edən tamadalar 4-5 saatlıq "toy işi" üçün 200 manatdan 5000 manatadək ödəniş tələb edirlər. Regionlarda bu qiymət bir qədər azdır - 100-300 manat arası.

Tamadalıq belə asan işdir? Ölkə telekanallarında tamada-müğənni yarışları var. Toylarımızın "gül"ünün seçildiyi belə müsabiqələrdə müğənni-tamadalar əməlli-başlı "tər tökür”, hər vəchlə qalib gəlməyə çalışırlar. Düzdür, yarışmalar ad olaraq müğənnilər üçün nəzərdə tutulub, amma indi müğənnilərin böyük bir qismi toya dəvət alanda şərt kəsir ki, tamada da özü olacaq. Bir daşla iki quş vuran müğənnilər həm oxumağına görə pul alır, həm də tamadalığına görə. Belə yarışmanın iştirakçılarına səs vermək üçün göndərilən SMS-lərin isə sayı hesabı yox. Sonra da deyirlər ki, əhalinin sosial durumu ağırdır. Balam, ağırdırsa bu qədər SMS hardan gəlir? Qoy, lap min səs, iki min səs iştirakçının öz qohum-əqrabası göndərsin - axı SMS-lər bu rəqəmlərdən 10 dəfələrlə çoxdur. İnsanlar tamadanın, müğənninin hansısa müsabiqədə qalib gəlməsi üçün bu qədər pul xərcləyir? O qədər ehtiyac var buna? Əvvəllər belə yarışlar yox idi, toylar masabəyisiz keçirdi? Adlarını xalqın sənətkarı, sənət adamı qoyan, toylardakı masabəyiləri bir vaxtlar lağa qoyub gülən onlarla müğənni bu yarışmada qalib gəlmək üçün nə oyunlardan çıxır - hamımız görürük. Vaxt vardı ki, aktyoru, müğənnini toya çağırmaq fövqaladə bir hal kimi dəyərləndirilirdi, indi adi hal alıb. Nəinki aktyorlar və müğənnilər, indi hətta bir çox televiziya aparıcıları da tamadalıq edir. Bakının ən məhşur şadlıq