düşünən İlyasın anası günlərin bir günü uşaqlar evdə olmayanda heç kəsin xəbəri olmadığı məşuqu ilə birləşərək qaçmışdı.Daha sonradan İlyasın atası bu zərbədən dahada özünü itirmiş və uşaqlarını atıb getmişdir. Belə bir uşaqlıq keçirən İlyas özünə qapanıq və çox deyib gülən olmadığından nə uşaqlarına nədə ailəsinə elə böyük bir sevgi göstərə bilmirdi.Məs elə bu səbəbdəndə neçə illik ailə bir evin altında elədə xöşbəxt yaşaya bilmirdilər. Yox, İlyas içki düşgünü və əsəbi deyildi. Sadəcə ata kimi ata deyildi. Günəş isə hələdə Lerikin abu-havasında qalıb şəhər həyatına öyrənə bilməmişdi.Konyada bir tikiş sexində çalışırdı. Lap uşaqlığından bəri oğlu Kamalı hər kəsdən hər şeyindən çox sevsədə Allah ona elə bir yazı yazmışdıkı üryinin bir hissəsi oğlunda digər hissəsi isə əkiz bacısı Səma-da qalmışdı. İldə 1 neçə dəfə məktubla bir-birlərindən əlaqə yarada bilirdilər bu iki bacılar. Səmanın adaxlısı olduğu insan Səmayla evlənə bilmədi.Daha doğrusu qaçdı. Və artıq evlərində bütün bacıları ərdə olan və tək qalan Səma qoca və xəstə atası ilə tək qalırdı.

______________________________________---

İlk vaxtlar bu işə vecsiz yanaşsada bir müddət sonra liseydəki qızlardan daha fərqli görməyə başladı Əlifi Kamal. Koridordakı baxışmalar, əvvəl vecsizcəsinə olurdusa artıq gülüşlə əvəz olunurdu. Amma həmişə ilk cəhd Əlifdən gəlirdi. Özünü daha əlçatmaz göstərən məs Kamal idi.
Atası rəhmətə neçə illərdir getsədə böyük sərvət qoyub getmiş Əlifin ailəsində Əlif və Anası yaşayırdı. Əlif və anası çox yaxın rəfiqə olduqlarından Əlif bu hisslərini anasına danışdı. Məktəblərində çox yaraşıqlı və idmançı oğlana vurulduğunu amma utandığından heç bir addım atmamaq isdədiyini dilə gətirdi.özünü oğlana necəsə sevdirməli olduğunu belə düşünürdü. Amma anası Əlifə məsləhətində “sənin hər hansısa bir hərəkət etməyin ,həmin oğlana qarşı bir addım atmağın yaxşı qarşılanmaz,qızım” demişdi.
Bu iki gəncin gələcəkdə reallaşacaq sevgi hekayələri Kamalın özünü ağırdan aparması və Əlifin