Atasızlığı elədə dərd eləməyən Cəfərovlar ailəsinin dramı hələ qabaqda idi
İlyasın artıq evə gəlib-getməməsindən 3-4 ay keçmişdi. Belə bir şəraitdə ailənin dolanışığı ən azından 2-3 dəfə azalmışdı.bu azalmağı uşaqlarda , Günəşdə hiss edir və əziyyətini Günəş çəkirdi. Yaşınnız az olmasına baxmayaraq Sevilin yazdığı köşə yazılarına elə maraq var idi ki, Türkiyənin tanınmış qəzetlərindən birində konkret onun üçün səhifə ayrılmışdı. Təəbiki bununlada müəyyən gəlir əldə etmək olurdu. Kamala gəldikdə isə məşqləri buraxıb işləməyə başlayacağını desədə , Günəş bununla qətiyyən razılaşdımırdı. Bu ağırlığa onsuzda neçə illərdir öyrəşən Günəş heç halından şikayətçi deyildi.arada Lerikə məktublar yollayır ürəyinin bir parçası olan bacısıyla məktublaşırdı.Atalarının ölüm xəbərinin gəldiyini eşidən Günəş çox sarsılsada tezliklə özünü ələ ala bilmişdi . Səma məktubunun birində :”şəhərdəki əmi uşaqlarımız son 2 ayda Lerikdə ev tikdiriblər və deyirlərli 3-4 aya İstanbula gedəcəyik . məndə əkin sahəsində işi artırmışam ki, nə qazansam yol pulu düzəldim və sənin yanına gəlim,bacı. Çox darıxmışam artıq 18 il ötür “ bu məktubu oxuyanda çox sevinmişdi Günəş. Bacısı üçün , elə darxımışdı ki izah etmək çətin olardı. Uşaqlar günü-gündən böyüdükcə qayğılarıda , təbatlarıda 1-5 artırdı. Amma artıq demək olar ki, 3 nəfər qalmış ailə bir-birinə həddsiz sevgi bağları ilə tutunmuşdu . amma vaxt keçdikcə Kamalda artıq evə gec gəlməyə bəzi gecələrdə heç gəlməməyə başlamışdı. Konya döyüş klubunun favorit döyüşçülərindən olan Kamal ölkə miqyasında nailiyyətlər əldə etmişdi . elə gecələrdə idman zalında keçirdiyi günlər olurdu.

İlyas doğurdanda Elenaya verdiyi diqqət və qayğını heç vaxt Günəşə verməmişdi. Verə bilməmişdi. Elena dəbdəbəli gecələrin, bahalı masaların qadını olsa belə, Günəş Konyada keçirdiyi illər boyunca iş yerindən başqa bir yer görməmişdi və halından məmnun idi. Işlədiyi Pavyondan qovulacağı məlum olan Elena ona vurulmuş və hələdə azda olsa pulu olan kişi ilə gündəlik vaxtını