ı keçirib yəqin bir müddət sonra İlyasıda atıb gedəcəkdi . bəs öz ailəsindən ayrılmaq bir gecə qadınına görə dəyərmiydi ? bu sualı İlyas nə vaxtsa özü-özünə verəcəkdi .
Her gecə axşam tərəfi hər ikisi o pavyona gedər , Elena masaların ətrafında dolaşar İlyas isə artıq ağılı başına gəldiyindən az pul qoyub oynayardı. Gecə saatlarında isə evə gedərdilər. Elə bir səhər İlyas oyananda yatağında tapdığı not”la dünyası qaralmışdı. Həmin kağızda Elena artıq buradan getdiyini . bir daha qayıtmayacağını yazmışdı. İlyasa güclü olmaq lazım olduğunu demişdi . İlyas bu notları oxuyanda elə yıxılmışdı ki , bir daha özünü ələ ala bilmədi . Evdə olan pulların çoxusunuda götürüb Elena artıq ayrılmışdı . Qayıdacaq bir evinin olmadığınıda İlyas yaxşı bilirdi.

May ayının ortaları idi Konyada leysan xarakterli yaz yağışı yağırdı. Aanadolunun bu bənzərsiz ilçəsində yaş torpaq qoxusu insana başqa güc verərdi. Həyatından bezmiş bir insan olsa belə həyata tutunmağa yetəcək bir gözəllikdi idi Konya . Günəş o gün işdən qayıdırdı hələ saat 7 idi və bu günləri aylıq əmək haqqısını aldığı üçün çox sevincək idi. İlyas gedəndən sonra daha çox saat işləməyə başladığından əvvəlkindən hardasa 2 dəfə çox maaş almağa başlamışdı. Havanın çox yağmurlu olmasına baxmayaraq Günəş üstü-örtülü Konya bazarına gəlib çatmışdı və bugün həmişəkindən daha yaxşı və daha bol çeşidli bazarlıq etdi.alış verişdən qayıdan Günəş dükanlar olan cərgədə çörək dükanına girdi. əmək haqqısının yeni gəldiyinə görə çörəkdən əlavə şirniyyatlar , karameller alası idi . Dükanda işləyən iki satıcıdan heç biri Günəşdən nə lazım olduğunu soruşmağa tələsmirdi. Geyim-keçimindən ancaq ucuz şeylərə imkanı çatan insanlara gözünün ucuyla baxmaz, imkanlı müstəriləri gülərüzlə yola salmağa çalışırdılar. Günəşdən sonra neçə-neçə müştəri içəri girsədə o müştərilərin istəyi nəzərə alınırdı və Günəş : şeey, mənə
Deyəndə axırını gətirmək üçün heç ona baxan nəzər olmadığına görə susurdu. Nəhayət satıcılardan biri Günəşə tərəf baxıb “nə