ölkə boyunca özünü büruzə verirdi.illərdir dünyada poetik yaradıcılığı ilə tanınan şairlərin, yazarların güc və ilham mənbəyi olan Azərbaycan torpağında Bakı-Astara magistralı boyu hərəkət etdikcə keçdiyin ağacları saya-saya bu məmləkətin keçmişindən özünə bir gələcək düzəldir insan. Yol uzandıqca fikirlərin dahada uzağa gedər. uzaqda görünən təpələrin arxasından o tərəfi düşünər insan, biraz dahada uzağı düşünməyi istəyər. fikir uzağa qaçdıqça insanda xatirələrə dalar

24 yaşında idi İlyas . Atasıyla əlaqəsi 13-14 yaşlarından kəsilsədə son dəfə 18 yaşından sonra atasından bir xəbər belə gəlmədi. Öz ayaqları üstündə durmağa çalışan İlyası atası belə artıq maraqlandırmırdı. Bəlkə də, oda iş yoldaşları , fakültə yoldaşları kimi sevinc dolu bir ailədə yaşamış olmanın xəyallarına tutunmuşdu. Amma ruh bədənə girməzdən öncə yazılan o qədər həyatının sonuna kimi İlyası xöşbəxt edə bilməyəcəkdi . cəmi 13 yaşı olanda əsəb xəstəsi atasına dözməyən anası başqa bir kişiyə qoşularaq şəhərdən qaçmışdı. Belə bir vəziyyətdə yetişkənliyə doğru gedən uşaq psxiologiyası alt-üst ola bilərdi . amma Allahın ilyasa tək hədiyyəsidə məs elə onun sarsılmayan psixologiyası idi. O vaxtlar üçün həmçinində indi üçün çox prestijli sayılan BDU-nun Hüquq fakültəsinə qəbul oldu İlyas. Universitetə hazırlıq dönəmində həmçinin oxuduğu müddətdə çox çətinliklərə baxmayaraq 3 qardaş idilər onlar ! bir ruh idi sanki 3 bədəndə idilər. 3 qardaşın bir-birlərindən başqa heç kimləri yox idi. Böyük qardaşlar Teymur tikinti şirkətində mühəndis idi . Sovet vaxtlarından Bakı mərkəz üçün əhəmiyyətli olduğundan Bakıya heçdə az vəsait xərclənmirdi. Tikinti işləri isə şəhərdə günbəgün gedirdi. AzSSR-nin o vaxtki rəhbəri Heydər Əliyevin şəxsi nüfuzu Azərbaycanı ön plana çəkdiyindən , neft milyonçusu olan şəhərdə günü-gündən yeni tikililər uzanırdı. Memarlığı və ustalığı ilə şəhərdə ad qazanan Teymurun isə bəxti onda gətirmişdiki dövlət əhəmiyyətli tikililər məs onun başçılığı ilə tikilirdi. Artıq tələbəlik