ı olmağa çalışır. O vaxtlarda mentallığın elə bir səviyyəsində idiki Konya az adam inanardı bir bəyin qadına poşetləri daşımağa kömək etməsi. Əslində qəribə olan bir məqam onda idiki həmin gün Günəş nə üçün 6 yox ehtiyyac yox idi özüm daşıyaram demədi ? çunki bu ağırlıqda yükləri çox daşıyıb. Konya küçələrində gəzərkən məhəlləlinin ərinin atıb getdiyi qadının başqa kişi ilə gəzməsinə nə rəy verəcəyini heç düşünmədimi Günəş ? bəlkədə həyatında mağazada Günəşə belə yaxşılıq etmiş kişiyə qarşı bir simpatiyası yaranmışdı ? yox. Çox gözəl qadın olsada hələ yaşadığı müddətcə adət-ənənələri ömür boyu ərinə sadiq olmağı deyirdi. Əri olmasa belə oğlu var. Heç belə bir şeyi ağlına belə gətirməzdi bəlkədə . Əsas maraqlı olan tərəfi nə üçün bu yolda poşetlərə kömək edən bəy əhvalatını nə həkimə nədə qızına danışdı ? bəlkədə həmin an dilinə başqa söz gətizdirən məs tanrıydı. Axı ruhumuz bədənimizə girdikdən öncə belə atacağımız hər bir addım qədərimizdə yazılıb. Və qədər qaçılmazdır. Artıq olan olmuşdu . əslində hələki ciddi heçnə olmamışdı
_________________________________________________________-_
Hadisənin sabahsı günü Günəş işdən çıxanda həmin xəstəxanaya baş çəkməyə getdi . həqiqətən vicdan əzabı çəkirdi. Axı olanlar doğurdanda ona görə olmuşdu.xəstəxanaya həmin bəy yatan otağa çatanda tibb bacısına yaxınlaşıb xəstənin vəziyyəti ilə maraqlandı.Tibb bacısı isə Koridorda görünən həkimi göstərib məlumatları həkimdən almağı məsləhət gördü.
Həkim : həə, siz xanım dünən bir şey demədən getdiniz bizdə xəstənin qeydiyyatını cibindən çıxan şəxsiyyət vəsiqəsi ilə etdik.
Günəş : inanın mən elə o bəyi dünən tanımışam
Bu məqamda təəbiki həkimin ağlına gələn ilk fikir dünən ağlına gələn idi :
Xəstə nəsə ağır işlə məşğul olub ona 1 kq belə qaldırmaq olmaz – deyib
Günəş : elə məs hər şey mənə görə oldu, mənə yardım edirdi
Həkim buna inanin inanmamağın dəqiq deyə bilmərəm. Amma həkimi heç bu maraqlandırmırdıda.
Günəş : bəs xəstə nə zaman özünə gələr ? heç olmasa halallıq