İNSANı.

Kamal Əlifgilin qapılarına gəldi. Qapını döyəndə Əlifin anası açdı. Əlifin anası Kamalla münasibətlərini bilirdi və Kamala xüsusi hörməti var idi. İçəri keç oğlum desədə , Əlifi çöldə gözlədiyini dedi və çıxdı
2 dəqiqə sonra Əlif çölə çıxdı
Sevgilim, səhər-səhər səni görmək necədə xoş sürprizdir. Bugün ölkə çempionatı günü məşqdə yoxda məni görməyə gəlmisən ?
Kamal : yarış zad olmayacaq
Əlif: necə yəni ertələndi ? məndə bugün ona hazırlaşmışdım
Kamal : məni diqqətlə eşid Əlif. Bu bizim son görüşümüzdür.Məni bağışla. Biz ölkəmizə Azərbaycana qayıdırıq sabah. Birdə görüşə bilməyəcəyik
ƏIif : nə necə Kamal yenədə zarafatlarındandı yəqin :
Kamal : zarafat edənə oxşayıram ?!- deyib qışqırdı əsəblərini cilovlaya bilmirdi
Əlif : Kamal, bunu mənə edə bilmərsən ? biz , biz biz birimizi sevirik. Bizim körpəmiz oalcaq. Məni düşünmürsən ama onu düşün.
Kamal bura gələndə Əmisinə uğradı və hər şeyi bugün bitirəcəyini deyib halallaşmışdı son istək kimi əmisinə sevgilisini hamilə buraxdığını uşaqı aldırmaq üçün gərəkən pul olduğunu dedi. əmisi isə o pulu Kamala verdi
Kamal cibindən zərfi çıxararaq :
Burada lazım olan qədər pul var uşağı aldırarsan. Məni isə Unut Əlif. İnanki səni sevirəm.bilmədiyin şeylər var. Məni unutda deyə bilmirəm. Çünki mən səni unudammayacam.
Əlif : Kamal ! Mən icazə vermərəm hər şey belə bitsin
Kamal ; başqa cür olmayacaq sevdiyim ! Əlvida deyir və Əlifə sarılır qucaqlaşmaları göz yaşları ilə 4-5 dəqiqə çəkir. Əlif bu müddət boyunca yalvarıram Kamal getməə deyirdi. Və Kamal anidən özündə güc yığıb Əlifi özündən itələdi arxasına baxmadan qaçdı. Keçmişindən qaçdı Kamal. Gələcəyindən qaçdı Kamal! O gələcəkki çox uğurlu idi.


Artıq görəcək bir şey qalmadığından Kamal son addımı ataraq namusunu təmizləyəcəyinə əmin idi. Məhəllələrinin başında daşın üstündə oturaraq anasının gəlməyini gözlədi. Bu müddət boyunca Kamalın keçirdiyi psixoloji sarsıntını izah etməyə kəlmələr yetməz. Onu böyüdən başa çatdıran. Həyatdaa hamıdan çox sevən