nəsili həm ümumi xalq kütləsi oğlanın igidliyinə, namusunu təmizləməyinə heyran qalmış və qadını qınamış haqqında ən nalayiq ifadələri söyləmişlərdi. Lerikdə Günəşgilin yaşayan qohumları tanışları, belə bir ailəni tanıdıqlarına peşman olmuş, Günəşin evli bacıları ailələri daxilində bacılarına görə başıaşağı qalmağa məcbur olmuşlardı.

Kamal hadisəni törədən kimi dərhal bıçağı yerə atıb qaçdı. Atletik bədəni onun sürətli qaçmağına icazə verirdi. Konya kücələrindən dalanlara, dar məhəllələrə girərək , özüdə hara gedəcəyini bilmədən qaçdı. Kamal axı nədən qaçırdı ? psixoloji sarsıntılar ilə 10 dəqiqə əvvəl məhv etdiyi ailəsindən mi ? ya özündən mi qaçırdı ? bəlkədə özündən iyrənmişdi. Cismi sürət yığıb qaçarkən ruhunu ötüb keçəcəyini düşünmüşdü bəlkə. Elə dar cığırda dizlərini qucaqlayıb hönkürtü ilə ağlamağa başlayanda bunları düşünməyə başladı.gərək heç tələsməzdi. Çünki nə az nə çox düz 14 il düşünməyə vaxtı olacaqdı Kamalın! 4 divarın arasında tək ,tənha və köməksiz.

Səhərə kimi o cığırda gözlədi Kamal.gözlədiki bəlkədə ayılar. Bəlkədə yuxudur. Üzünü cırmaqlamağa başladı. Dodağını dişləyirdi. Kaş bıçağı atmazdı özünü vurardı deyə düşündü. Bi ara hündür mərtəbəli binaya çıxın intiharı düşündü amma dayandı. Insan öləndə ruhunun hələdə o ərazidə dolaşdığını deyirlər. Kamal düşündü ki , əgər ölsə anasının ruhu ilə necə qarşılaşacaq ? o qadının həyatda Kamalı ən çox sevən qadınla qarşılaşa biləcəkmi ? Anası Kamal bunu niyə etdin deyəndə ? Namus və sair kimi sözlər Kamalı haqqlı sayacaqdımı ? ağlında elə fırtınalar qopmuşdu ki, Kamalın bir ara dəli olacağından qorxdu. Arada gülməyi tutur : Anaa! Deyə qışqırır sonra yenidən hönkürtü ilə ağlamaq istəyir. Birdə istəyirki bu işi yarımçıq buraxmasın anasının ağlını çələn o əclafıda gəbərtsin ! sabah ilk işi bunu etmək olacaqdı Kamalın.özüdə bilmədək ağrının, acının təsirindən yuxuya getmişdi Kamal. Ayılanda o cığırda yox Konya baş polis idarəsində idi. Polislər onu tapmışdılar.Gözlərini açanda içəridə bir serjantı