olsa o gözəl an qəlbinə qazınmışdı.Sanki artıq işinin olmaması vecinə deyildi.Tək problem Həsəni tez-tez görə bilməyəcəkdi..Həsənsə Könüllə görüşə gedir.Bakının bahalı restoranlarının birində axşam yeməyi yeyən cütlük..
-Canım münasibətimizi böyütməyi düşünmürsən?
+Tez deyil?
-Səni bilmirəm amma mənim evlənmək yaşımdı
+22 yaşın varda
-sən oğlansan deyə normal deyil amma anam evdə çox sıxır məni
+yaxşı Könül evdə danışaram,qoy atam Lelinqraddan gəlsin..
-yaxşı həyatım..qalxaq?
+təzə gəlmişik
-atam
+yaxşı-yaxşı dur..
Həsən evə gedən kimi özünü çarpayısına atdı:
-Könül..Günay..Bu nədir belə mən Günayı çox istəyirəm niyə özümü günahkar hiss edirəmki?Könülə xəyanət etmirəmki..Günay mənim yaxın dostum ola bilər..Hə olar..

Günay ailəsinə işdən çıxdığını demiş,otağında oturmuşdu..Bu vaxt telefonuna zəng gəlir.Tanımadığı nömrə olduğuna görə götürməyə tərəddüd edir lakin Həsən olar deyə götürür:
-Alo..
+alo Günay..
-Bəli
+Mənəm Həsən..
Eh Həsən..İnsan sevdiyinin səsini tanımaz mı heç?
-Hə bildim
+Narahat etmədim?
Sən onun həyatını büsbütün tutmusan nə narahat?
-Yox yox necəsən?
+Yaxşıyam,sən necəsən?
-Yaxşıyam..Günay deyirəmki bəlkə sabah bir yerdə gözəl bir gün keçirdək?iki dost..
Dost?İnsanın sevdiyi tərəfindən dost adlandırılması necə də ağrılı olarmış..
+Olar..
-Əgər istəmirsənsə?
+Yox yox mənimçündə yaxşı olar..
-Yaxşı onda sabah günorta 3 necədi?
+Yaxşıdı
-Dayanacaqda gözləyəcəm səni
+Oldu Həsən..
-Yatmırdınsa biraz danışardıq(onsuzda gecələri Könül danışa bilmir)
+Yox mən gec yatıram..
Sevən insan gecələri yatmazki..
Həmin gecəni səhərə qədər telefonla danışmışdılar.Özləri də bilmədən bir gecədə bir-birinə bağlanmışdılar.Artıq hər iki gənc bir-birlərinin xasiyyətini tam öyrənmişdilər.Günay çox xoşbəxt görsənirdi.Xəyallarını birə-beş artıran Günay səhərə qədər həyəcandan yatmamışdı.Səhər açılmış Günay xoş ehvali-ruhiyyəynən nahar etdikdən sonra duş alır.Sarı saçlarını uklatka etdikdən sonra Nəzrinə zəng edib hər şeyi