i danışır:
-Hə Nazka,belə..
+Çok kaptırma kendini
-Səncə bunu deməkdə gecikməmisən səfeh?
+Heç gözüm su içmir o oğlandan..
-Nazka,tanısan belə demərsən..Elə yaxşı insandırki eh..
+Hardan bilirsəne?
-Deyirəm səhərə qədər telefonla danışmışıq.Sən mənə qulaq asmırsan?
+Az nəysə,nə geyinəcəksən? (Müellif:Aygül Məmmədli)
-Bilmirəmki..Sadə geyinim hə?
+Hə o cins şalvarın vare
-Hansı?
+Biraz tünd
-Hə bildim
+Onunla maloçnu koftanı geyin ya da açıq rəngdə şalvarla.
-Gedim görümdə saat 1di atıq hazırlaşım
+Yaxşı canım sənə ugurlar gələn kimi mənə zəng et
-Oldu canım öpdüm.
Telefonla danışığını bitirdikdən sonra qarderobunu darmadağın edən Günay sonda ilk əvvəl seçdiyi şalvar və koftanı geyindi.Artıq saat 14:30 idi.Ayaqqabilarini da geyindikdən sonra evdən çıxan Günay dayanacağa tərəf getməyə başladı.Yol boyu kimisi hesretle baxır,kimisi də dayanmayıb söz atırdı.Çox təbii hal idi.Günay yaşının az olmağına baxmayaraq olduqca gözəl və cazibədar qız idi.Lakin sifətinə baxdıqda uşaq məsumiyyəti vardı.Elə ən çox sevilən tərəfi də bu idi.Günay nəhayət insanların yeyəcəkmiş kimi baxışlarından xilas olub dayanacağa çatdı.Bu vaxt Həsən də dayanacağa tərəf gəlirdi.Günayın belə gözəl görsənməyi Həsənin gözlərini qamaşdırırdı.Dəfələrlə özünə “biz sadəcə dostuq” deməsi ilə fikirdən ayrılan Həsən gülümsəyərək Günaya əl uzatdı:
-Necəsən?
Günay ona tərəf uzanan əli tutaraq gülümsədi:
-Əla.Sən necəsən?
+Mən də əla.Gəl..
-Hara gedirik?
+Hara getmək istəyirsən?
-Nəbilim fərqi yoxdur.
+Mənim üçündə..Hmm şalvar geyinmisən bulvara gedək? (Müellif:Aygül Məmmədli)
-Şalvar geyinməsəm getməyəcəkdik?
+Atraksionlara minmək üçün şalvar rahatdı.
Günay içində uşaq kimi sevinsə də Nəzrinin hər dəfə başına daqqıldatdığı sözlərini yadına salaraq normal şəkildə:
-Hmm düz deyirsən..
Başqa vaxt olsaydı havalanıb ölkədən çıxmışdı.Hətta bir-iki şıllağ da atmışdı amma Nəzrinin tövsiyyəsi ilə “özünü uşaq kimi aparma.yığışdır dəli danalar kimi birşey olanda sevinib şit-şit