vəziyətinə gəlir..Həsən üzündə təbəssüm yaradaraq Günayın qulağına tərəf yaxınlaşır:
-Məndən tuta bilərsən..
Günay biraz cəkinərək Həsənin əzələli qolundan tutur..Sanki o yanında olarkən heçnə olmayacağından əmin şəkildə rahat idi..Günay onu cazibədar göstərən dodağını yaşlayıb başını Həsənin boyuyla tarazlaşdırmaq üçün yuxarı qaldırır:
-Deyirəm insanlara baxe at ilxısı,köpək sürüsüdür..
Qatarın səsindən Günayın nə dediyini anlamayan Həsən:
-Nə deyirsən eşitmirəm? (Müellif:Aygül Məmmədli)
+Bugün yaman çox adam var..at il
-Biraz bərk de eşitmirəm səsdən..
Günayın səsini daha da yüksəldib bağırmasıyla qatarın anidən dayanması bir olur:
-İnsanlara bax deyirəm at ilxısı,köpək sürüsü..
Allah heçkimin başına gətirməsin belə bir mənzərəni.İnsanlar Günayın işlətdiyi kobud ifadəni eşitmiş və ona tərs-tərs baxırdılar..Yazıq Günay da pərt olmuş,qıpqırmızı qızarmışdı..Həsən bunu görüb:
-Çatdıq enək..
Heç bir söz demədən vaqondakı sıxliqdan özünü xilas edən Günay nəhayət insanların rişxənd dolu ifadəsindən qurtulmuşdu..Basabas olan pilləkənlərdə dayanan Günayla Həsən baxışlarını bir-biri ilə toqquşdurdu..Həsən başını yuxarı qaldıraraq:
-Cəmiyyət içərisində bucür sözlər işlətməyin düzgün olmadı..
Həsənin bu sözlərindən daha da utanan Günay başını aşağı salaraq:
-Bilmədən oldu..
Günayın daha da utandığını hiss edən Həsən ona baxdı..Günay da məyus halda ona baxdığı an Həsən gülümsəyib əlinin tərsi ilə Günayın qızarmış yanagına toxunaraq:
-Qızarmısan..Vay,yanağın od tutub yanır..
Günayın özündə ən nifrət etdiyi xüsusiyyət,utanarkən və pərt olarkən yanaqlarının və qulaqlarının qızarması idi..Və bu hal onun sevdiyi insanın yanında baş vermişdi..Xoşbəxtlikdən saçları qulaqlarının üstünü örtmüşdü..Günay nisbətən yavaş səslə:
-Keçər..
Bu vaxt hərəkət edən pilləkənlər onları dəhlizə çıxararkən Günay fikirli olduğu üçün yıxılmaq istədi..Həsən Günayı tutaraq yenə onu yıxılmaqdan xilas etdi:
-Ayağının altına bax..
Artıq Günay səhərdən başına gələn şanssızlığa