a dözməyərək gözlərini doldurdu çox gümanki,Həsən də bunu hiss etdi:
-Yaxşısan?
Gözlərini qırparaq udqundu..Kövrək və xırıltılı səslə:
-Hə..
Həsən Günayın pis olduğunu bildiyi halda yenə sözləri ilə iynələdi:
-Özü yıxılan,ağlamaz..
Günay dərindən nəfəs alıb hikkəylə:
-Mən ağlamıram!
+Təki elə olsun..
-Mən çatdım artıq,karta görə çox sağolun..
+Bəs dəfələrlə yıxılmaqdan qoruduğuma görə təşəkkür etməyəcəksən?(gülümsündü)
Günay qarşısında şirin-şirin gülən Həsənə baxaraq:
-Təşəkkür edirəm,Həsən..
+Dəyməz..Bir dəqiqə,adımı da bilirsiz..
Günay duruxdu,bədəninə istilik gəldi(ürəyində):
-Axmaq Günay indi adını necə öyrəndiyini izah et! (Müellif:Aygül Məmmədli)
Həsən Günayın həyəcanlandığını görüb gülümsədi:
-Sən də adını de ödəşək..
+Günaydı mənim adım..
-Gülay?
+Xeyr,Günay..
-Günay..
+Aha..
Adını sevdiyinin dilindən eşitmək necə də gözəlmiş..Yanından heç getmək istəmirdi..Hətta ömrünün sonuna kimi qalardı elə ordaca,yolda,sevdiyiylə bərabər..Ancaq mümkünsüzdü..Günay gözlərində təbəssüm yaradaraq:
-Mən artıq gedim,işə gecikməyim..
+Buyur,Günay..Hələlik
-Hələlik..
Günay istəksiz quru bir “hələlik”lə ayrıldı sevdiyinin yanından..Daha sevgi dolu sağollaşma varkən,sevdiyinin sadəcə bir “hələlik”deməsi necə də ağrılıymış..Günay geyinib-soyunma otağında paltarını dəyişərkən Nəzrin gəlir:
-Sabahın xeyir Günka
+Hər vaxtın xeyir..
-Səninki çöldə idi..
+Həsən?
-Hə Həsənçik..
+Maraqlıdır,görəsən niyə getməyib..
-Anlamadım..
+Mənlə bərabər gəlmişdi..
-Bərabər??İnana bilmirəm,etiraf mı etdi sevdiyini?
+Ay qız dəlisən?
-Ay yoxsa sən mi etiraf etdin?Hmm amma gərək biraz gözləyərdin,tələsmisən..
+Nəzrin,heçkim heçnə etiraf etməyib..Metroda rastlaşdıq və bərabər gəldik..
-Səni işə yola saldı??Ay çox romantik..
+Ay Nəzrin,səbrimi tükəndirdin..Metro kartım evdə qalmışdı,onun kartıyla keçdim..Axmaq-axmaq danışma..
-Hə..Bayaqdan de da bəs..Bugün metro kartını verən sabah ürəyini də verər..
+Allahım sən mənə səbr ver..
Günay Nəzrinin