n Günaya))
+Nə hə?
-Uçmusanki))
+Daldım biraz..Nə deyirdin?
-Sevdiyin var mı dedim?Görünür çox sevirsən,bir sualımla fikirə daldın))
+Yox yoxdu..
-Dəqiq??
+Dəqiq..Bəs sənin?
Həsən duruxdu:
-Mənim də..
Eh Həsən ay Həsən,niyə demədin doğrunu?Niyə demədin qəlbivin başqasına aid olduğunu?Həsən bəlkə də həyatının ən böyük səhvini etdi Günaya qarşı..Günay sevincək:
-Nə əcəb?
+Nəysə əşi bunları boşver))Buyur,kartımda var..
-Çox saqol..
+Dəyməz..
Onlar qatarın Dərnəgül istiqamətində gedən tərəfdə dayanmışdılar..Həsən Günaya dediyi yalanın peşmançılığını yaşayarkən,Günay Həsənin də içində olduğu xəyallarını qururdu,safcasına..Günay çox gözəl qız idi,istəyənləri çox olub amma onun gözü Həsəndən başqasını görmürdü..Nəhayət qatarın gəlişi hər iki gənci fikirdən ayırdı..Günay enəcəyi stansiyaya çatmışdı:
-Mən burda düşəcəm,sənə hələ var məncə..
+Aha bir statnsiya sonra mə enəcəm amma səni evinə qədər aparım..
-Yox əziyyət çəkmə,özüm gedərəm..
+Əziyyət deyil..
-Amma..
+Sözümü iki edən insanlardan xoşum gəlmir.. (Müellif:Aygül Məmmədli)
-Yaxşı..
+Səni bu vaxtı tək buraxmaq mənə yaraşmaz..Buyur..
Onlar qatardan enib çolə çıxdılar.Hava həqiqətən qaralmışdı..Günay ürəyində nə hisslər keçirdirdi bir Allah bilir..Nəhayət Günaygilin məhləsinə çatdılar:
-Buradı..
+Hansı blok?
-2-ci blok bax o pəncərə mənim otağımdı(gülümsədi)
+Nə gözəl,məhləniz də çox şirindi elə özün kimi..
Günay yenə alma yanaqlarını Həsənin gözünə soxarcasına biruzə verdi..Həsən həmişə olduğu kimi karizmatik gülüşünü işə salaraq:
-Sən nə utancaq çıxdın..
+Şey..Mən gedim artıq,anam narahat olar..
-Yaxşı xanımqız gedin..
+Çox sağol..
-Dəyməz..Gecən xeyirə(əlini uzatdı)Hələlik
Günay ona doğru uzanan ələ diqqətlə baxdı,bunu heç sevməsədə sevdiyi insanın əlini sıxmaq istədi bir an..Həsənin isti əllərini həyacandan tərlədiyi üçün buz kimi olan əlləri ilə sıxan Günay gülümsəyərək:
-Hələlik..
İstəməsə də sevdiyi insanın əlindən əllərini ayırıb bloka tərəf getdi..Öz sevgisini,xəyallarını