oturdu...Artıq süfrə qurulmuşdu..Elçin və Anar salonda oturmuş işlə bağlı danışırdılar..Rauf bəy başda əyləşib servis edən Nurtənə:
-Get Günelidə çağır..
-Baş üstə Rauf bəy deyib yuxarı Günelin otağına çıxır..
Qapını döyüb:
-Günel xanım,Rauf bəy sizi çağırır..
-Nə vaxt gəldilərki?Anarda gəlib?
-Bəli biraz olar gəliblər..
-Yaxşı Nurtən gəlirəm....
Az sonra aşağı enib salona keçir..
Rauf bəy Güneli görüb gülümsünür:
-Gəl qızım...Necəsən?
-Yaxşıyam Rauf əmi..
Türkan xanım:
-Elçin,Anar gəlin artıq..Elə-bil neçə ildi görüşmürsünüz...
Anar və Elçin danışdıqları mövzudan olacaqdıki gülərək gəlirlər..Lakin Elçin Aytəni görüb ciddiləşir..
Anar Günelin yanında əyləşib gülümsüyərək qulağına pıçıldayır:
-Necəsən?
Güneldə pıçıltı ilə:
-Yaxşıyam...Sən?
Anar öncə üzünü turşudub:
-Çoooooooox yorğunam çox-deyib gülür..Güneldə gülümsünüb:
-Şışşşşş sakit ol....
Elçinin bu gözündən yayınmır..Hətda biraz narahat olur desək daha doğru olar...Lakin ürəyində düşünürki:
-Əşi əmioğlu,əmiqızı münasibətidir...
Əslində bu Anar üçün belə idi amma Günel üçün heç də belə deyildi...O hər Anarın ona ünvanladığı suallarda kiçik bir ümid tapırdı...
Aytən heç nə demədən eve keçib qapını otağının qapısını bağlayır.. özünü yatağa atıb ağlayır...Gülnurə xanım qapını döyüb:
-Qızım nə olub sənə?
-Ana yalnız qalmaq istəyirəm...
-Axı niyə belə edirsən? Sən o işə düzələndən,ya gəlib ağlayırsan,ya da yemək yemirsən....
-Ana tək qalmaq istəyirəm!!!
-Yaxşı qızım....
Elə bu zaman Aytənə zəng gəlir.Ayağa qalxıb telefonu çantadan çıxarır..Samir....Dişlərini qıcayıb telefonu götürür:
-Aytən....
-ZƏHƏR!!!
Samir gülüb:
-Amma belə olmaz..Bu neçənci təhqirdir...
-SƏNƏ NİFRƏT EDİRƏM!!!-deyib telefonu söndürür və yenidən ağlayır..Samir telefonu cibinə qoyub üzünə ciddiyyət qondurur...Notebooku açıb mesajlarına baxır...Sunay Səlimovadan 1 mesaj gəlmişdi..
"Salam...Necəsiniz?Sabah görüşürük?"...Samirin indi ağlına gəlmişdi deyəsən Sunayın bazar günü təşkil etdiyi görüş...Odur