uzadır...
-Buyurun..Bu arada mən Rəsul...”Təşkilati dəstək” şöbəsinin rəisi...
-Çox gözəl...Çox sağolun kitaba görə..
-Xoşdur...-deyib gülümsəyir...
Aytən piləkənlərlə qalxıb otağına gedərkən dəhlizdə Sevda ilə qarşılaşır...
-Oooo Samirin məşuqəsinəbir bax sən...
-Kəs səsini!
-Sənin hələ dilində var?!
-Nə istəyirsən axı məndən?!
-Samirdən uzaq dur eşitdin?!
-Nə baş verir burda?-deyə Lətafət onlara baxır...Yaxınlaşıb:
-Aytən xanım bayaqdan sizi axtarıram..Samir bəy sizi çağırır...
Aytən Lətafətin bu cümləsindən sonra,bu an ona dünyaları vermişdilər sanki...Odurki Sevdaya göz süzdürüb,zəfər çalarmış kimi Samirin otağına doğru gedir...Qapıya yaxınlaşır və sakitcə döyüb içəri keçir.
-Olar?
Samir gözünü manitordan çəkib:
-Sabahın xeyir..İcazə niyə alırsan,gəl..
-(Aman Tanrım bir insan maksimum necə bu qədər dəyişə bilər axı...Bu möcüzədir yəqin....)
-Nəysə içirsən?
-Yox…Məni niyə çağırmısız?
-Valideynlərinə dedin?
Aytən bir anlıq duruxur..”Valideynlərinə”....Nə qədər də acı olsa,illərdir onun yanında yalız anası var idi..
-Eyy...
-Bəli..
-Evdə demisən bu gün gələcəyimi?
-Yox!
-Uşaqlıq etmə...Mən onsuzda istəyimə nail olacam,bunu özündə bilirsən..
-Mən heçnə bilmirəm...Səni sevmədikdən sonra niyə evlənməliyəm axı?!
-Sonra sevərsən...
-Bəs mənim həyatım?! Planlarım?!
-Nə planın olmalıdıki sənin?! 24 Yaşın var artıq..
-Sən hardan bilirsən yaşımı?
Samir gülümsünüb:
-Bəs sən mənim haqqımda nə bilirsən? Yəni sənə mənimləbağlı heçnə maraqlı deyil?
-Yox....
-Niyə?!
-Çünkü səni SEV Mİ RƏM!
Samir üz ifadəsini dəyişib:
-Aytən....Dua etki dünəndən bəri çox sakitəm....Eləetki incitməyim səni yenə...
-Samir?
Aytən ilk dəfə idi ki onun adını belə mülayim səsləndirirdi..Təbiiki bu da Samirin diqqətindən yayınmamışdı...Gülümsünərək:
-Eşidirəm...
Sevda...Onun üzündən mənə hamı qəribə baxır...Dəfələrlə mənə, səndən uzaq durmağımı tələb edib...Sanki mən sənə yaxın dururam...
-Hansı Sevda?