dodağını silib:
-Belə vəhşi kimi gedib məşuqəni öpərsən!!!!
-Onu bundan da sərt öpürəm....-deyib masaya qoyduğu təmiz ağ köynəyini geyinir...
-Cəhənnəmə öp!!!! İkinizidə Allah öldürsün!!!!-deyib yerə tökülən vərəqləri yığıb Samirin masasına çırpıb,otaqdan çıxır...
Samir onun sözlərinə gülüb vərəqlərə baxır....

Gülnar qapını açıb:
-Xoş gəldiniz Rauf bəy...
-Günel evdə?
-Bəli Anar bəydə evdədir..
Rauf bəy və Türkan xanım salona keçib Anarı bir əlində qəzet,digər əlində içki içən görüb:
-Nə olub yenə?
Anar ayağa qalxıb:
-Xoş gəldiniz...Vaqif əminin ailəsi nə haldadı?
-Yoxluğuna alışmağa çalışırlar –deyə Türkan xanım dilləndi...
-Allah rəhmət etsin...
-Günel hanı?
-Otağında..
-Ümüd edirəm qızı tək qoymamısan-deyib yuxarı,Günelin otağına çıxır...
Qapını döyüb içəri keçir..
-Rauf əmi nə vaxt gəldiniz?-deyib əmisinə sarılır...
-Biraz olar gəldik...Otur qızım...Necəsən?
-Yaxşıyam Rauf əmi..
-Əslində biz sabah qayıtmalı idik..Amma Sübhan bəy...Yəni Türkan xanımın qardaşı mənə zəng etdi...
Günel Rauf bəyin nədən danışdığını anlayıb başını aşağı salır...
-Utanma qızım...Mənim heç vaxt qızım olmayıb..Səni həmişə öz doğma qızım kimi görmüşəm..Elçin heçdə pis oğlan deyil..Hətda deyərdim Anardanda yaxşı oğlandır..
Günel Anarın adını eşitdikdə qəlbinə köz vururlar sanki...Ürəyinə ağırlıq çökür..Gözləri dolur..
-Atangili də çağırmışam..Yox əgər razı deyilsənsə narahat olma qızım,səni məcbur etmirik..
-Günel başını məsumca qaldırıb əmisinin üzünə baxır..Anidən boynuna sarılıb hönkürtü ilə ağlayır:
-Çox sağol əmi....Çox sağol......
Rauf bəy gülümsünüb onun saçına sığal çəkir..
-Ehh qızım,heç səni istəmədən verərik?-deyib özüdə kövrəlir...

Az sonra Türkan xanım otağa keçib:
-Aaa olmadıki qızım...Gəl əl-üzünü yu-deyib onun qolundan tutub qaldırır...
Axşama doğru Samir Aytənin otağına gəlib içəri keçir…Royal qarşısında oturan Aytənə:
-Səninçün hansı güldən alım?
Aytən ona baxmadan işinə davam edir…
-Məni