u itirmisən...
-Türkan xala Anar hardadı?-deyib ağlayır...
-Çölə çıxıb,qoy çağırım..Anar?
Anar Günelin oyandığını görüb cəld ona yaxınlaşır...
-Eyy niyə ağlayırsan?
Günel Anarın boynuna sarılıb:
-Çox pis yuxu gördüm Anar....Səni ölmüş gördüm yuxumda...Qollarımda ölmüşdün-deyib hönkürtü ilə ağlayır...
-Yaxşı sakit ol...Sən yaxşı yuxu görmüsənki..Daha denən ömrümü uzatmısanda-deyib gülür....
-Sənə görə əmin yubileyi tez bitirdi.Gör səni nə qədər çox istiyir kişi..-deyib yenidən gülür...
-Qızım yaxşısan?-deyə Rauf bəy narahatlıqla Günelə baxır..
-Yaxşıyam Rauf əmi...Amma mənə görə tədbiri bitirdiniz...
-Eybi yoxdur qızım..Təki sən yaxşı ol...Bizi qorxutdun...
-Amma Aydın bəyin qızı heçdə məmnun olmadı buna...Ata,məncə o Samirə aşiq olub-deye Anar gülür..
-100 Faiz..Məndə hiss etdim-deyə Türkan xanım da dilləndi...
-Əşi bəsdirin görək...Mən o qızı Samirə yaraşdırmadım heç....Nədənsə gözüm tutmadı onu Samirlə...

Samir Elmar bəyi və anasını evə qoymuş,özü isə Sunayın ona etiraf etdiklərini düşünürdü...Bu zaman telefonuna tanımadığı nömrədən zəng gəlir...
-Bəli....
-Samir,tez bura gəl!!!
-Aydın bəy?
-Sunay!!! Qızım Sunay....
-Nolub axı????
-Evin damına çıxıb.....Heç kəsi yaxına buraxmır oğlum gəl, yalvarıram Samir!!!





Samir cəld telefonu söndürüb maşının açarlarını götürür..Maşına əyləşərkən,birdən dayanır...Axı ünvanı bilmirdi..Buna görədə yenidən Aydın bəyə zəng edir..Aydın bəy telefonu götürüb təlaşla Samirə ünvanı deyir..Samir maşını sürətlə idarə edib,deyilən ünvana çatır...Evin xidmətçiləri və gözətçilər yuxarıya, ayaqlarını sallayıb oturan Sunaya narahatlıqla baxırdılar..Aydın bəy isə, Samiri görüb ona doğru qaçır..Oğlum yalvarıram...Samir heç kimi dinləmir...Gələndə hər şey normal idi..Birdən “Məni sevmir”-deyib ağlayaraq yuxarıya qaçdı..Heç kimi dinləmir,adını qışqırırdı indi sakitləşib,məndə səni çağırdım..
-Yaxşı Aydın bəy narahat olmayın..-deyib evə doğru gedir...Az sonra Samir Sunayın olduğu yerə çıxıb