dayanır...Sunay ağzında ağlayaraq nə isə mahnı züm-zümə edirdi...Samir bir addım yaxınlaşıb:
-Sunay....
Sunay mahnını dayndırıb susur...
-Yenə onun səsi!!!!Offfffff!!!! Yenə onu eşidirəm!!!!!
-Sunay,mən burdayam...-deyib bir addım daha yaxınlaşır...
Sunay gözlərinin yaşını silib gülümsünür və arxaya çevirilir...
-Gəldin...Məni sevmirsən bilirəm...-deyib içini çəkərək ağlamağa başlayır...
-Sunay gəl bunları sonra danışaq..İndi isə sakit ol və məni dinlə..Yerindən tərpənmə.-deyib ona daha da yaxınlaşır.Olduqca yumuşaq şəkildə onun belindən tutub qucağına alır...Sunay qollarını onun boynuna dolayıb,qoxusunu içinə çəkir...
-Məni tək qoyma...
-Şışşşş sakit ol...-deyib onu aşağı aparır..Aydın bəy bunu görüb Sunayın otağını əli ilə göstərir..Samir onun otağına gələrək onu yatağına qoyur..Sunay artıq yuxuya getmişdi...Samir otaqdan çıxdıqda,məyusluqla ona baxan Aydın bəyi görür..Onun gözləri dolmuşdu..Nəhayət özünü saxlaya bilməyib ağlayaraq:
-O heç vaxt belə olmayıb..Uşaqlıqdan..24 İldirki onu anasız böyütmüşəm..Amma bu günkü qədər onu çarəsiz,pərişan görməmişəm...
Samir onun ağladığını görüb əlini Aydın bəyin çiyninə qoyur..
-O səni sevir...
Samir dərindən nəfəs alaraq gözlərini yayındırır...Sakit və titrək səslə:
-Bilirəm...-deyib oturur...Anası haradadır?
Aydın bəy gözlərini yumub:
-Cənnətdə...
Samir diqqətlə yanaqlarından yaş süzülən bu insana baxır..Maddi baxımdan və fiziki görkəmdən olduqca sağlam olan birisini indi bu halda görmək çox qəribə idi..İnsanlar heçdə göründüyü kimi deyilmiş deməkki...
Samir ayağa qalxıb yenidən əlini onun çiyninə qoyaraq:
-Əlimdən gələni edərəm..Ən yaxşı həkimlərlə sizi tanış edərəm.
Aydın bəy qaşlarını çatıb:
-Sən indi mənim,Aydın Səlimovun qızına dəli deyirsən?!
-Xeyr amma,onun indiki halı heçdə normal deyil bunu özünüzdə bilirsiniz...
-O mənim yeganə balamdı...Bu günə qədər ona anada olmuşam,atada...Zəhram mənə bir vəsiyyət edib.Qollarımda can verərkən:(Daha bərkdən ağlayır)
-“Qızıma