-Otağında..
-Çağır oda gəlsin,sabah onu da aparacam tək qalmayacaqki evdə...
-Təklif etdim amma gəlmədi..
-Necə yəni gəlmədi?!-deyib yuxarı qalxır..Qapını döyüb içəri keçir..
-Günel niyə gəlmirsənki?
-Mənim şirkətdı nə işim var?
-Sabah hamımız orada olacağıq...
-...............................
-Nolub sənə?
-Heçnə...
-Yaxşı gözlüyürəm aşağıda,paltarını dəyiş gəl..
-Məcbur etmə...

-Niyə axı?!
-ANAR GETMƏK İSTƏMİRƏM!!!!!!!
Anar hirslə ona doğru gedib:
-Birdə mənə səsini yüksəltmə!!!!
-...............................
-Özündə 5 dəqiqəyə hazır ol!
-Ay bala,istəmirəmdə,məcburdu?!
Anar əsəblə onu özünə doğru çəkib:
-HƏ!!!! MƏCBURDU!!!-deyib Günelin dodaqlarına baxır.....
-Anar.......Burax...........
-....................
Anarın ona,xüsusəndə dodaqlarına baxması Güneli həyəcanlandırmışdı...
-Anar...İncidirsən məni....
-Birdə mənə sifət etmə!!!
-Etsəm nə edəcəksən?!
-Gəlirsən?!
-YOX!!!!
-Əla!!! -deyib Günelin qolundan tutub zorla pilləkənləri enərək aşağı enirlər...
-Türkan xala,deyin də buna!!!
-Anar,qızı niyə incidirsən?! Atan gələn kimi deyəcəm,dayan sən!
-Otur!!-deyə Günelə baxır...Günel əsəblə maşının arxa qapısını açıb oturur...Türkan xanımda Anarın yanına əyləşərək uzaqlaşırlar...
Artıq bütün işçilər konfrans zalında idi..Kimisi söhbət edir,kimisi gülür bir sözlə ağız deyəni qulaq eşitmirdi...Lakin bu səssizliyə Samirin gəlişi sükut qoyur...O,masa üzərində olan mini mikrafona nisbətən yaxınlaşıb:
-Öncəliklə hər kəsi işindən ayırdığım üçün üzrlü hesab edin..Sizində bildiyiniz kimi sabah şirkətimizin çoxdan gözlənilən “20” illik yubileyidir..Bununla əlaqədar Anar bəylə qərara gəldik ki,sizə bu günlük istrahət verək...
Aytən son sıralarda oturub bu yaraşıqlı şirkət sahibinə baxır...
-O heç vaxt mənim olmayacaq...Bəlkədə heç məni sevmir..O kim,mən kim...-deyə ürəyində düşünür...
-Sabah hamınızı tədbirdə gözləyirik...Diqqətinizə görə təşəkkürlər-deyib qalxarkən sonnda yenidən mikafona əyilərək: