sən onu sevmirsən....
-Onun sevgisi ikimizədə bəs edər...
-Nədi onunla evləcəksən?!
-Artıq fikrim var!!!
-ÖLDÜRƏRƏM SƏNİ!!!!!!!!!!!!!!
-NİYƏ AXI NİYƏ?!!!!
-ÇÜNKÜ SƏN MƏNDƏN BAŞQASINI SEVƏ BİLMƏRSƏN!!!!!!!
Hər ikisi burun-buruna sürətli nəfəs alıb bir-birilərinə baxırlar...Anar onu öpmək istədikdə Günel cəld otağına qaçır..Özünü yatağa atıb ağlamağa başlayır...
-Axı niyə mənə əzab verir? Niyə başqasını yoxda elə həmişə onu sevməliyəm?! Uşaqlıqdan sevirəm!! Lənətə gələsən axmaq səni indidə sevirəm!!! Axı mənim nə günahım var?! –deyə ağlayır...

Samir şirkətə gəlib yuxarı çıxır..Lətafət katibələr üçün nəzərdə tutulan iclasa getdiyindən yerində yox idi...Otağına keçdikdə isə yerində donub qalır...Sunay Samirin yerində oturmuş,masadakı Anarla çəkilmiş çərçivəli şəkilə baxırdı..O Samirin gəldiyini görüb gülümsünür...Bu zaman Samirin telefonu zəng çalır...O telefonu götürüb:
-Bəli....Burdadı Aydın bəy..Narahat olmayın....





Samir bir qədər Aydın bəyi dinlədikdən sonra:
-Narahat olmayın..-deyib telefonu söndürür.Ağır addımlara Sunaya yaxınlaşır..Sunay,Samir ona yaxınlaşdıqda şıltaq qızlar kimi sevincək onun boynuna sarılır..Həmişə topuqlu geyinən Sunay indi sadə yaz ayaqqabıları ilə dabanlarını qaldırıb Samirin yanağından öpür.Boyu Samirin sinəsi ilə eyni bərabərlikdə olduğundan,üzünü onun sinəsinə sıxıb,sakitcə və olduqca məsum halda dayanır...Samir onun bu isti davranışına qarşılıq verməsədə,qarşı da qoya bilmir...Başını yuxarı qaldırıb, gözlərini yumur...Axı nə edə bilərdi? Sunayın bərk-bərk sarılmasına,bu halda üzündəki təbəssümə rəğmən necə onu özündən ayıra bilərdi?
Samir udqunaraq titrək səslə:
-Niyə atana heç nə deməyib gəlmisən? Birdə belə etmə...-deyib onu azacıq özündən ayırır...
Sunay parlaq gözlərlə və içdən gülümsəmə ilə Samirə baxır...Sakit səs tonu ilə:
-Darıxmışdım...Səndən bir şey xahiş edim?
-Buyur...
-Mənə sarıla bilərsən?(Gözləri dolur)
-Niyə?
-Sənin istiliyini duymaq üçün...Qəlbinin