qayitmir...
-Menim harda oldugumu kimden öyrendin?
-Seni harda olsan taparam....
-Samir?
-Hmm
-Seni sevirem...
Samir buna gülümsünüb:
-Indi yox,eve catanda öperem...
-Lazim deyil!!! Sene öp deyen yoxdu!!!-deyib basini küskün sekilde pencereye dayayir..

Az sonra mehelleye catib enirler...Qaranliq pillekenleri cixarken Samir onun elinden tutub dayanir...Aytene möhkem sarilir...
-Seni cox sevirem...
-Mende...
Samir ondan ayrilib zerifce öpmeye bashlayir...
-Sabah hazir ol,seninle gedecem shirkete..-deyib bu defede onun alnindan öpür...
-Samir?
-De canim...
-Catanda zeng edersen?
-Darixirsan menimcün?
-Cox....
-Gör men nece deli oluram...Sensiz serxosh günlerim cox olub...
-Ne vaxt?
-O zamanlar meni tanimirdin bele...
-Neceki?
-Cox danishma..Indi gözel qonshulariniz ishiqlari yandirsa....
-Yaxshi...Sonra danishacaqsan amma...-deyib Samirle birge nehayetki qapi önüne gelib sagollashirlar...Samir gederken son defe geri cevirilib Ayteni öpür...Bu defe Aytende ona qarshiliq verir...Ayten picilti ile...
-Get daha...-deyib qapini döyür...Samir ise ashagi enib mashina eyleshir..Yol boyu üzünde xüsusi bir gülümseme vardi...
Gülnure xanim qapini acib teeccüblensede, Ayten ona her sheyi danishmishdi...Gülnureye ise Samirin Ayteni tapmaq meselesi daha cox xoshuna gelmishdi...Ayten yatmaga hazirlasharken telefonun ishiginin yandigini görüb sevinir...Samirle bir qeder danishdiqdan sonra telefonu söndürüb onun düshünceleri ile yuxuya gedir..
Ertesi gün Anar evdekilere "sabahiniz xeyir" bele demeden qapini sertce örtüb evden cixir...Yemekden sonra Günel Türkan xanima,Elcine bir shans verdiyini bildirir.Türkan xanim buna shad olsada,bilirdiki Günel helede Anari sevir....

Samir artiq mehellede idi..O cantasini götürüb cixmaq isterken Gülnure onun qolundan tutub:
-Hele ortada hec bir shey yoxken tek gedib-geleceksen...
-Axi...
-Adinin cixmagini isteyirsen?! Ne deyirem onu da et!!!
Ayten dodagini sallayib evden