olduqca gözəl idi...Ön hissəsi tamamilə sadə və qapalı,arxası isə belinə qədər açıq idi...Gülnurə xanım Aytənin bunu geyinməsinə razı olmasada Səbinə,”Ay xala,həmişə olmurki belə tədbirlər,həmdə Aytən oranın vacib işçilərindəndir...Sadə geyinib getməyəcəkki qız”....-deyib Gülnurəni zorla razı salmışdı...
Bu gün Sunayın evində isə xüsusi hazırlıq gedirdi...Aydın bəy,öz Holdingi adından yubiley hədiyyəsi olaraq gül çələngi,və qiymətli daşlardan düzəldilmiş,şirkətin kiçik maketini hazırlatmışdı..Təbiiki bu çox qiymətli hədiyyə idi...Sunay isə dəfələrlə profisional şəkildə edilmiş makiyajını sildirib daha gözəl olsun deyə,sözün əsl mənasında vizajisti bezdirirdi...
-Bu gözüm bundan fərqlənir! Hesabınıza nə qədər pul keçirmişəmki,hər şey ürəyimcə olsun!... Bir neçə saat sonra mən orda olmalıyam,işinizi cəld və ürəyimcə edin!
Anar Samirə zəng edib:
-Hazırsan?
-Hələ yox...Rauf əmiylə gələcəksən?
-Hə...Şirkətdə hər şey hazırdır?
-Bilmirəm..Bircə dəfədə sən maraqlan-deyib gülür...
-Yaxşı,əgər görsəmki məndən yaraşıqlısan,o ustanı sağ qoymayacam..
-Onun nə günahı var? Mən həmişə yaraşıqlıyam..-deyib gülür..
-Yaxşı sağol, mamagil çıxdı-deyib telefonu söndürür...Maşından enib salona tərəf yaxınlaşır...Anası gözəl olsada Güneli tanıya bilmir...Həqiqətən o uşaq simalı Güneldən əsər-əlamət qalmamışdı..Onun yerinə isə,dolğun huri mələk qədər gözəl bir qız vardı...Günelə bir qədər baxdıqdan sonra maşının arxa qapını açıb:
-Buyur...
-Ona bax e,heç mənə qapı açmır-deyə Türkan xanım zarafat edib gülür...Günel isə dünəndən sonra qəlbində fırtınalar oynayırdı sanki...Anardan o qədər utanırdıki,başını qaldırıb pəncərədən belə baxmırdı...
Səbinə Aytənin saçını yuxarıdan iri topuz yığmış,makiyajını isə şərq üslublu edib,gözlərini qara kölgələrlə vizaj etmişdi...
Səbinə Aytənə aynadan baxıb:
-Gör e,heç “Shakira”-nın belə stilist-vizajisti yoxdu...-deyib düzəltdiyi saç düzümünə heyranlıqla baxır...Aytən isə ilk dəfə idi özünü belə görürdü...Ayağa qalxıb: