gedilə bilən körpüdür. Və o körpünün digər ağrılarda olduğu kimi dərman, iynə adlı sərhəd keşikçiləri yoxdur. İradəsi zəif istənilən insan istənilən vaxt vicdan ağrısı adlı körpüdən intihara asanlıqla gedə bilər.
Oturma qaranlıq quyuda. Qalx..Qalx birdə cəhd et. Bilirəm..ayaqların ağrayır. Baxma ağrılarına. Əgər bu gün çıxmazsan birazdan qaranlıq çökəcək. Göy üzü zülmət olacaq. Özünə haqq qazandırıb “sabah yenə günəş doğacaq” demə. Sən bu quyudan çıxmazsan sabah o günəş doğacaqda doğmasına amma sənin üçün deyil! Sabah sənin üçün çox gec olacaq!! Sən o günəşi görsən belə onun istiliyini hiss edə bilməyəcəksən! O günəş səni deyil.....vicdanlıları isidəcək!!! Sənin ruhunun soyuqluğunu isə heç bir Günəş bacarsa belə qızdırmayacaq, isitməyəcək...!! Bundan imtina edəcək!! Axı....axı Günəş vicdansızları isitmir!!!
“Mən vicdansızam...?” deyə soruşma məndən gözlərinin yaşını axıda-axıda... Vicdanın səni tərk edir..görmürsənmi?O sənə “əlvida” deyir asta-asta..... görmürsənmi? O qapıdan çıxır yavaş-yavaş...görmürsənmi? Amma.. amma qulaqları səsdədir, sənin bir kəlmənlə “dayan” deyən səsinlə o geri qayıdıb səni qucaqlayacaq. Sən sənə quyudan çıxmaq üçün kömək etməyə uzanan əlləri görmürsən, “çıx ordan, sənə kömək edirik” deyən səslərə qulağını qapamısan. Başa düşürsən....başa düşürsən...? Sən get-gedə vicdansız olursan...
Bu qədərmi asandır sənə gələcəyinin üzərindən heç nəyə dəyməyən birinə görə xətt çəkib ona sarı getmək? Bu qədərmi asandır sənə Allahın sənə verdiyi taleyi elə Allahın yaratdığı sənin kimi, amma sənin gələcəyini qurban verməyə heç amma heç dəyməyən bir varlığa qurban edib bütün sənə inananların, güvənənlərin, ümid bəsləyənlərin inamına, güvəninə, ümidinə göz yumub tüpürmək? Gözümə baxıb gözündən yaşları axıtma!! Mən sən deyiləm!!! Məni sənin göz yaşların acıdıb fikrimdən, düz yolumdan döndərə bilməz!!!Mən ağılın əlindən tutub səninlə danışıram!! Sən isə hisslərinin qucağına sığınıb məni dinləyirsən!! Və ən acınacaqlısı budur ki, özünü müdafiə etmək üçün