Gözlərimdə keçmiş günlərin arxivi...Tanış bir sima bir o qədərdə uzaq yalnız mənim bildiyim yüzlərcə insan arasından mənim seçə bildiyim.Hamı üçün adi bir insan mənim üçün keçmişdən qonaq .Keçmiş hisslər , keçmiş yaralar , sevinclər və hüzünlər.Keçmiş...keçmiş və gecikmiş...Yalnız bir an çox qısa saniyələrlə ölçüləcək , ama əsrlər qədər uzun .Günlər boyu məni izləyən gözümün önündən getməyən bir an , eynilə sənə ilk vurulduğum an kimi ....o təbəssümün kimi...
Sən həyatımın yarımçıq qalmış bir hissəsi önü qapadılmış talelərlə, gələcəyi ardı yox artıq bu romanın imkansız bir şey idi onsuzda , sonu belə olmalı idi bbilirdim daha ilk başından.Sən gülüşlərimdəki hüzün idin qəmzələrimdə gizlənən, sən gözlərimdə gizlənən göz yaşlarım yağışlarla ağlayan kimsə bilməsin deyə...Sən mənim əbədi sirrim könlümün ən dərin qatlarında gizlənən.Sən mənim əbədi payızım qəlbimdə həsrət küləkləri əsdirən.Sən adını qoya bilmədiyim biri keçmişimdən məni izləyən.
Axı niyə bu qədər silinməz oldun ömrümdə nə idi səni fərqli edən əlçatmaz biri olmağınmı mənim üçün hər zaman yox sən əslində düz yanımda olmusan hər zaman sadəcə mən qorxurdum zirvələrədn qadağalar qoymuşdum yüksəklilərə...Qışın bu soyuq günlərində yüzlərcə adam arasında sənə rastladı gözlərim birdən sadəcə bir anlıq bir neçə saniyə daha çox baxa bilmədim sənə nədənsə qəlbimdə nəsə baş qaldırdı axı indi mənə qadağan idin səni indi görməməliydim sən daha gecikmişdin qəlbimə...bir başqa sevgi kök salmışdı ürəyimə.Sən keçmişsən və gecikmisən...
Bir anlıq baharı gətirdin könlümə üzümə təbəssüm həmdə qorxu yarandı içimdə bu nəydi İlahi görməsin gözlərim səni ...Səni gördüyüm o isti ayları xatırladım yenə mənə baxan o gizlin baxışları...Lakin qısa sürdü bu bahar və isti aylar gedişinlə payız çökdü qəlbimə kədərli bir zülmət hakim oldu gözlərimə...Aylar keçdi il ötdü fəsillər dəyişdi unutdum daha , bilirdim imkansızdı və daha geri dönüş yoxdur bu yolda.Amma qəlbimdə bir yer ən ucqar məkan bataqlıqlarım var orda hisslərimi boğan