Bir qız olur və bir gün o dayanacağa gəlir. Orda bir oğlanı görür və çox xoşu gəlir.Həmin oğlanda həmin hissləri keçirir qəza qarşı. Beləliklə Hər gün eyni dayanacağa gəlirlər, sırf bir-birlərini görmək üçün...
Beləlillə aylar keçir bu iki gənc evlənib xoşbəxt ailə həyatı qururlar. Evlənib çox mehribançılıq və sevgiylə keçinirlər. Amma bu ailədə bir şey əskikdi, oda uşaq...
Amma onlar bu mövzuya fikir vermeyib, düşünürlər " Bütün xoşbəxtliklərin bizim olmasınıl istəmək paxıllıq olar axı!!!". Onlar gül kimi dalanırdılar. Qadın memr, kişi isə həkim işləyirdi. İşləri səbəbilə bir birilərini fikirlərinə görə az görürdülər bunun üçün kişi əməliyyatlarından imtina edib yalnız xəstə qəbul edirdi. Qadınsa yalnız evində düzəldirdi, öz gözəl dizaynların...
Sevgililər artıq40-lı yaşlardadılar. Parkda hər səhər olduğu kimi sarmaş dolaş gəzinti edəndə, birdən qadının gözü ordakı evə ilişir və yoldşın deyir:
- Nə deyirsən əzizim bəlkə evimizi sataq, buranı alıb əla bi dizayn verərəm. İndidən ağlımda super bir dizayn var. Böyük balkonlu bir ev..."
Yoldaşı:
" Mən heç sənə "yox" deyə bilərəm? Amma əvvəl Amerika səfərindən qayıdım sonra təmirə baçlayarıq"
Qadın çox sevinir. Yoldşı Amerikaya gedir, bol bol telfonla danışırlar. Kişiu Amerikadan sağ salamat qayıdır. Amma nəsə heç qadınla danışıb gülmür, çox spoyuq davranır. Bunun səbəbini dəfələrlə soruşsa da cavab almır.
Bir neçə gün sora Qadının rəfiqəsi ona zəng edir:
" Artıq mən bunu səndən gizlədə bilmərəm. Yoldaşın səni gənc bir qadınla aldadır. Dəfələrlə mən onları sahildəki parkda görmüşəm."
Qadın onun sözünü kəsir:
" Kəs səsini axmaq! Bu heçvaxt ola bilməz" telfonu qapayıb tez sahilə gedir. Gördüklərinə inana bilmir. Ağlayarq evə yollanır. Yoldaşı evə gəldikdə ondan bunu nece etdiyini soruşanda , cavab verir:
" Mən artıq indi başa düşürəm ki, sevgi boşmuş, Həyatda adam eyni şeyi yaşamaqdan bezir." Beləliklə sevgilərinə son nöqtə qoyulur.
Qadın bir bavulla evi tərk edəndə kişi onu son bir dəfə qucaqlamaq istəyir