"sәsinә heyranam"...
Hissә-6

Ayşә işini bitirdikdәn sonra döşәmәni tәmizlәmәyә başladi.
- Belә gözәl sәsin olduğumu bilmirdim. Sәlim şkafa yorğun baxişlarla Ayşәyә baxdi.
- İndi bildin.
- Özümüzdәn yaman raziyiq.
- Mәnmi? Elә deyil, deyilәm elә.
Sәlim gülәrәk: Deyilsәn, deyilsәn. Sәhәr sәnә sürprizim olacaq.
- Nә?
- Desәm surprizi qaçar. Bax, Leyla da gәldi.
- Hardan bildin?
Sәlim gülümsәyәrәk mәtbәxin qapisina baxdi.
- Ayşә, hazirlaş çixaq. Leyla tәlәsik addimlarla mәtbәxә gәldi.
- Sәnә dә salam, Leyla. Yaxşiyam, sәn necәsәn? Yox sәnә elә gәlir, yorğunam sadәcә...
Leyla iri açilmiş gözlәriylә Sәlimә yaxinlaşib әlini onun alnina qoydu. Daha sonra mövzunu anlayaraq tez әlini çәkdi.
- Ama Sәlim, sәhәr danişmişdiqdaaa...
- Nәysә, mәn öyrәşmişәm.
Leyla qardaşinin yanağindan öpüb:
- İşlәrә başim çox qarişib, canim mәnim.d
Daha sonra Ayşәyә baxaraq davam elәdi:
- Ayşә, az bax day hazirlaş. Ayşә cәld önlüyünü çixarib çantasini әlinә aldi.
- Görürәm evә getmәk üçün yaman tәlәsirsәn...
Ayşә Sәlimә baxdi.
- Yyox Leylaya görә... axi...
Leyla Ayşәnin әlindәn tutaraq apardi.
Sәlim mәtbәxә baxdi. Barmaği ilә şkafa toxundu. Heç Fatimә belә tәmizlәmirdi mәtbәxi... Hәr tәrәf tәmiz idi. Amma sakitçilik idi...
- Ayşә, Ayşә, Ayşәә... Dәli olmuşam deyәsәn, sayiqliyiram...
Daha sonra ciddi üz ifadәsi alaraq mәtbәxdәn çixdi.

Leyla qablari yumağa çalişan Ayşәni dayandirdi:
- Neyniyirsәn? Maşina yiğacam.
- Yox, mәn yuyaram.
- Ayşә, ailәnә xәbәr verәk?
- Özüm deyәcәm.
- Necә?
- İndi yox. Amma özüm demәk isdirәm.
Leyla Ayşәnin әlindәn tutaraq:
- Necә isdiyirsәn, canim.
- Belә olmaği yaxşi oldu. Ömür boyu Muradla yaşamaqdansa...
- Elә demә, Ayşә.
- Mәnә inanmadi. Mәni sevmirmiş. Әl qaldirmaz deyirdim, Muradim elәmәz deyirdim amma!
- Şşş... Ağlama daha... Unudaq bunlari. Yeni hәyata başlayirsan, güclü olmalisan.
- Sәnә әziyyәt vermәk isdәmirәm.
- O nә sözdü? Nә әziyyәt?
Ayşә gözlәrini silәrәk:
- Nә