burani? Ayşә hani?
- Gәl, mәtbәxdәdi.
Leyla qaçaraq mәtbәxә girdi. Ayşәni masanin başina gördü. Tam ağzini açacaqkәn yanindaki tortu gördü.
- Gördüyün kimi Ayşә yaxşidi. Tam da biçaqlamağa çalişarkәn gәldin çixdin.
- Yox, mәn qapini...
- Nәysә... Ayşә, get isdiyirsәn. Mәn otağimdayam bugün açmayacam kafeni.
Cavab gözlәmәdәn çixdi mәtbәxdәn. Ayşә onun bu soyuqluğuna çox tәәccüblәndi.
- Ayyy әn sevdiyim tort.
Leyla 1 dilim tort götürüb әlindәcә yemәyә başladi.
Ayşәninsә fikri isә Sәlimdә qalmişdi. "Nә oldu da belә dәyişdi birdәn"

Sәlim otağina gedib özünü yatağina atdi. Özünü Ayşәdәn uzaqlaşdira bilmәyәcәyi üçün әsәblәşirdi. Özünü günahkar hiss edirdi.

Nәhayәt bir gün daha keçmişdi. Ayşә hәr zamankindәn daha hәvәslә bәzәnmişdi bugün. Leylayla aldiqlari açiq yaşil rәngli donunu geyinib, saçlarini topladi. Azaciq makyajla gözәlliyinә gözәllik qatdi. Ağ babetlәrini geyinib vә ağ kiçik çantasini götürüb, otaqdan çixdi.
- Vauu Ayşә, çox gözәәl görünürsәn...
- Doğurdan?
- Bu qәdәr bәzәnmәk üçün bir sәbәb?
Ayşә tutularaq:
- Yyox, sadәcә tәzә paltarlari yoxlamaq isdәdim.
- Lap yaxşi. Bugün özün gedәcәksәn.
- Necәә?
- Avtobusla. Artiq öyrәşmәlisәn sabah mәn olmaya bilәrәm.
- Mәn qorxuram.
- Dayanacaqdan ** nömrәli avtobus düz kafenin yaninda saxlayir. Al, bu pulun.
- Bu çoxdu axi.
- Lazimin olar. Ürәkli oll...
Ayşә hәyәcanla dayanacaqdan keçәn avtobuslarin nömrәsinә baxirdi. Gözlәdiyi avtobusun gәldiyini görüb daha da hәyәcanlandi. Avtobusda adam çox olduğundan Ayşә daha da sixildi. Hәr kәsin ona baxdiğini zәnn edirdi. Tez-tez yola baxir, taniş küçәlәr axtarirdi. Nәhayәt çatdiğini görüb düşdü. Kafeyә yavaşca girib heç kimin olmadiğini gördü. Mәtbәxә keçib çantasini çixardi. "Love me" yazili önlüyünü taxdi.
- Sabahin xeyir.
- Sәnin dә...
Ayşә qapinin sәsini eşidib:
- Müştәri... Mәn baxaram.
Mәtbәxdәn çixib dayandi. Taniş idi bu şәxs ona. Daha da yaxinlaşdiqca bu gәncin avtobusda gördüyünü xatirladi.
-