-Mənə inanırsan?
-Ayşə, yenə başladın?
-Sualımın cavabı bu deyil
-Sənə inanıram. Güvənirəm. Səni sevirəm
-Mən də Murad, mən də
Murad Ayşənin saçlarından öpərək qoxusunu içinə çəkir.
-Suallarım səni bezdirdi? Ayşə başını Murada tərəf çevirərək:
- Hə? Bezdin?
Murad Ayşənin saçlarını qarışdıraraq:
- Bu hardan çıxdı?
Onların söhbətini uzaqdan addımlayan balaca Amil pozdu.
-Ayşəəə...
Ayşə başını Muradın qolları arasından qaldıraraq:
- haa bu nə idi? Ayağa qalxaraq üstünü təmizləyir.
Murad çəmənlikdə vəziyyətini heç dəyişmədən:
- Nə olduu?
Amil onlara yaxınlaşaraq:
- Ayşə, ana səni çağırır.
Ayşə cəld qaçaraq uzaqlaşır. Amil Muradın yanında oturaraq:
- Ehh sus pulu vermirsən?
Murad anlamamış kimi:
- Nəə?
-sus pulu daa susmağim üçün. Gördüklərimi unutmagim üçün - deyib kinayəli gülümsədi.
Murad qalxaraq:
- Amilcikk məncə pula ehtiyac yoxdu hәə? Çünkü artıq heçnə xatırlamırsan düzdü? Yoxsa başqa cür unutdurmağa çalışacam.
Amil qaçaraq:
- Mənn artıq unutmuşam. Baaax heçnə bilmirəm.
Murad başıni yellәyәrәk gülüm,sәdi:
- Eynәn Murad әmisi...

Ayşә tәnginәfәs halda hәyәtlәrinә çatdi.
- Ana, mәni buyurmusan?
Füruze xanim әllәrini çirmalayib:
- Ayşә, tövlәni tәmizlәmәyivi tapsirmisdim ama tәmizlәnmiyib.
- bu dәyqә tәmizdiyәrәm. Gülşәn salmişdi çәnәsinin altina başım qarişıb.
- O Gülşәnә de atan deyir 1 aydan sonra toyu elәmәy istiyiriy.
Ayşә qizararaq başini aşaği saldi:
- Ana, mәn...
- tövlә!

"Gәlmişәm otağına
Oyadam sәni gara gilәm
Nә gözәl xәlq eylәmiş
Yaradan sәni gara gilәm
Götürüb mәn qaçaram
Aradan sәni gara..."
Ic cәkәrәk әlindәki süpürgәni yerә tullayib göz yaşlarini sildi Ayşә. " Kaş ki anama yalan demәsәydim. O da acilamazdi mәni. Hәm mәn sәhv heçnә elәmәdimki..."

Şirin gülümsəməsi və incə bədən quruluşu gözəlliyinin sübutu idi. Kəndin ən gözəl qızı olduğu kimi həm də ağıllı bir qız idi. Sadəcə orta təhsilli idi. Kənddə oxumağa çox fikir verilmirdi. Murad