d kişinin gümrah səsi
eşidildi.
-Mən hazır, gedək, oğlum.
***
Altay üzünü qırxa-qırxa zümzümə
edirdi. Kefi kök idi, İlahə kimi bir
gözəl onun olmuşdu. Onun üçün
qızları, qadınları dəyişmək, əlcək
dəyişmək kimi bir şey idi.
Cəlbedici xarici görünüşü, ən əsas
şirin dili və natiqlik qabiliyyəti
bunu etməyə ona hər cür imkan
verirdi. Artıq özünə vərdiş
etmişdi dilinin arxasında gizlənib,
özünü başqa cür olmadığı kimi
qələmə verməyə. Onun şirin
dilinə aldanıb aşiq olan qızlar,
bilsələr ki, onun şirin sözlərinin
qarşısında əriyib, dərdindən
öləndə Altay onlara ürəyində
gülür, yəqin ki belə etməzdilər.
Ancaq başqasının qəlbinə girib
həqiqəti öyrənmək belə
asandırmı? Özü də qarşılarındakı
Altay kimi, mahircəsinə
maskalanmış bir insandırsa. Təkcə
İlahə ilə o özünü bir az fərqli hiss
edirdi. Bu qız o qədər saf bir qızdı
ki, hərdən ona elə gəlirdi ki,
qarşısındakı bir mələkdi. Hətta
hərdən özünə nifrət edirdi belə
saf qızı da aldatdığına görə. Belə
düşünməsinə də hərdən heyrət
edirdi, çünki əməllərinə görə
əzab çəkmək hissi ona yad idi.
Onu ilk gördüyü anları xatırladı.
Əmioğlusu Faiqlə danışdıqları kimi
onun oxuduğu ali məktəbin
qarşısında görüşüb, restorana
gedəcəkdilər. Rusiyadan doğma
vətənə qonaq gəlmişdi. Uşaqlıdan
orda yaşayırdılar. Atasının imkanı
yaxşı idi, ona görə həyatda heç
bir çətinlik görməmişdi. Yeganə
çətinliyi atası ilə anası arasında
olan mübahisələr idi ki, bu da onu
narahat edirdi, daha doğrusu
kefinə soğan doğrayırdı. Bütün
həyatı boyu atasının kefcil həyat
sürməsi, içki, qadınlar və s.
evlərində həmişə söz-söhbət
yaradırdı. Uşaqlıqdan gözünü belə
açmışdı, həmişə dava-dalaş,
atasının yumruqları və anasının
göz yaşları. Altay bu səbəblə
evdən qaçmağa bəhanə axtarırdı.
İndi də yay tətilini bəhanə edib
vətənə gəlmişdi. Tətil deyəndə
heç dərslərinə də getmirdi. Atası
qiymətlərini pul gücünə alırdı. İşi-
peşəsi dostları ilə, müxtəlif
qızlarlarla avaralanmaq idi .Vətənə
gələndə özü ilə sevgilisi