u çıxartdı, gözləri
ilə qızı müşahidə etdi. Faiq onun
baxdığı səmtə baxıb gülümsündü:
-Yaman süzdün qızı, necə
baxdınsa qız hürkdü.
-Hürkər də... ceyrandı, ceyran.
-Altay, ağlın başqa qızlara
getməsin, İlahə çox ağırtəbiətli
qızdı, sən deyənlərdən deyil.
Onunla işin olmasın.
-Adı İlahədi? Özü də elə ilahəyə
bənzərdi. Hmm... Demək bir
qrupda oxuyursuz?
-Dedim axı, o qız sən
deyənlərdən deyil. Sənə yaxın
belə gəlməz. Altay hərisliklə
siqareti sümürüb, tüstüsünü
havaya üfürdü, gözlərini qıyıb,
zənnlə Faiqə baxdı:
-Hmm... Ona hələ baxarıq...
***
Artıq bir neçə gün idi ki, Tanyanı
yola salmışdı. Əldə etdiyi
qızlardan tez bezirdi. Heç kimlə
indiyə kimi uzunmüddətli
münasibət qurmamışdı. Hər gün
gəzmək, əyləncələr, içki
məclisləri, Tanyanın hədsiz
nəvazişi onu bezdirdi. İndi artıq
yeni bir ovun izinə düşmüşdü. Bu
ovu əldə etmək üçün bütün
fəndlərini işə salmağa hazırlaşırdı.
Hər səhər Faiqi dərsə aparmaq
bəhanəsi ilə maşınla evdən çıxırdı.
İlahənin gəlməsini gözləyib,
gözləri ilə onu müşayiət edirdi.
Dərsdən gələndə də Faiqi görmək
bəhanəsi ilə yanlarında olurdu.
Yolları eyni olduğundan çox vaxt
birgə qayıdırdılar. Yol uzunu
Altayın şirin söhbətləri, şirin dili
hamının nəzərini cəlb edirdi. Qısa
müddətdə hamının, ən çox
qızların böyük rəğbətini qazandı.
Qızlar özlərinin ona
bəyəndirməkdən ötrü dəridən-
qabıqdan çıxırdılar. Təkcə İlahə
həmişəki kimi sadə və təbii
görkəmində qalırdı. Onun belə
olması Altayı daha da dəli edirdi.
Axı necə ola bilər ki onun kimi bir
gəncə biganə qalınsın? Az qala
boynundan asılan digər qızlara heç
baxmırdı, nəzərləri elə İlahədə
idi. Onun nəzərlərini öz üzərində
hiss edən İlahənin yanaqlarına
gələn qızartı onu daha da
gözəlləşdirirdi. Belə günlərin
birində növbəti istirahət gününü
harada keçirmək barədə söhbət
düşdü. Hamılıqla danışıb, istirahət
günlərinin birində təbiətin
qoynuna, şəhərdən kənara
getməyə qərar verdilər. Artıq
onların "qrup yoldaşlarına"
çevrilmiş Altayı da