ə qoyduğu
əlini götürüb dodaqlarına
yaxınlaşdırdı:
-Sadəcə mənə yoldaşlıq et, bu
qədər.
İlahə bu təmasdan diksindi. Əlini
od toxunubmuş kimi hiss etdi.
İlk dəfə idi ki, şərab içirdi. Altay
hər dəfəsində : "Nə olar, mənim
xətrimə"- deyərək, demək olar
ki, güclə qədəhi ona verirdi. Artıq
beyni dümanlanırdı, Altayın hər
sözünə gülürdü. Qədəhi yenidən
götürmək istərkən üstünə dağıltdı.
Əynindəki zoğalı rəng yüngül yay
donu yaş oldu. Öz hərəkətinə
güldü:
-Vaay, süfrəni nə günə qoydum.
Üstümə də töküldü ki..
Yenidən cingiltili gülüşü eşidildi:
-Eybi yox indi quruyar, heç
bilinən deyil. Yaxşı ki, bu donumu
geyindim-başını arxaya atıb
yenidən güldü. Altay yerindən
durub ona yaxınlaşdı:
-Yox İlahəm ,belə olmaz. Əynində
qurusa soyuqlaya bilərsən. Evdə
bacımın xalatı var onu geyin. Dur
ayağa o biri otağa