zamanı geri gətirə bilməyəcəyini anladığı o anda yumşalır, həyata və insanlara daha dözümlü baxır. Kim bilir neçə adam özünü bir an üçün özünü gedənin yerinə qoyub, öz ssenarisinə baxır, göz yaşlarının bir azını da mütləq özünə od vurub, yeni qərarlar alır həyata dair. Kim bilir neçə adam bir tək hüznün hökm sürdüyü otaqlarda həyatın nə qədər qısa, bəzi qaydaların boş, hər şeyin bir az mənasız olduğunu xatırlayır. İstədiyin kimi yaşaya bilmədikcə o çox əhəmiyyət verdiyi başqalarının düşüncələrinin nə qədər dəyərsiz olduğunu anlayır.

Hər gün mütləq bir yerlərdə bəzi evlərə atəş düşür, mütləq bəziləri həyata gözünü yumur, arxasında mütləq hər biri roman olacaq hekayələr və gözü yaşlı bəzilərini tərk edib, gedir, amma biz eşitmirik, bilmirik. Qorxmadan yaşayanlar, ağlından və könlündən keçənləri paylaşanlar, həyatda bir fərq yaratmağa çalışanlar, arxalarında əsərlər buraxanlar olur.

Həyat qısa, insanlar min bir nəfər, "sevənin də canı sağ olsun, sevməyən də" deyib arxanızda yarım qalmış hekayələr buraxmaxmayın. Bu dünyada təmizləyib ürəklərinizi, buradan keçdiyinizdə izah edən bir iz, arxanızdan gözəl bir şeylər buraxmanız ümidi ilə.
Dəniz kimi sevməyi bilməyiniz