Olduğu kimi “əsgərin gündəliydən” həmin o, məktubu bura “kopy” edirəm.
Salam ANAM, səni Naxçıvandan, Nuh peyğenberə şahidlik etmiş, hər daşında sirr, hər yollarında xatirələr, hər divarında tarix həkk olunan qədim torpaqdan salamlayıram. Anacan, ayağım torpaqda deyil, xidmət qülləsindəyəm, qarşımda elə bir mənzərə varki, necə təsvir, necə ifadə edimki, balanın sevincini-hislərini hiss edəbiləsən, bax, qarşımda sərhədlər, sərhəd məftilləri, sərhəd nişanları dayanıb, mən dörd ölkənin sərhədlərinin görüşdüyü yerdəyəm.
Başımın üstündə A Ğ R İ D A Ğ, o DAĞ ki, bütün zamanlarda başı dik, üzü ağ qalan dağ, bəlkə ona görədirki, bütün fəsillərdə başı bəyaz qarla örtülü və Sak tayfalarının şiş papağına bənzəyir.
qəlbimin-ruhumun ortasından S Ə N keçirsən. Ana bu görüntünü təsəvvür etdinsə, mənim suallarıma cavab ver, niyə təbiətin rəngi, forması, dərdi tarixlə səsləşir??? niyə? Anacan sən olan hər şeyə SEVGİlə yanaşdım, sən olan hər şeyə TORPAQ, YURD, VƏTƏN dedim, sən olan hər şeyə TANRININDIR dedim.
Ayağımın altından A R A Z Ç A Y I axır, qəlbi viran olan ARAZ, bir torpağı iki yerə bolduyu üçün, suyu bulanığ və ayağımın altından axmağa razılaşıb.
Bu mənzərəli auranın ortasında ədalətsizlik məni tamaşa edir, mənim olan torpaqda mənə “qonşuluq sərhəddi” çəkilmişdir, məndən şimalda, sağ tərəfimdə düşmən-erməni bayrağı asılıb, erməni əsgəri mənə “molla, molla” deyib, SARI GƏLİNİ mənim dilimdə oxuya-oxuya “ermənistan” sərhədlərini qoruyur, bir sərhəd daha varki, bu göz dağıdır, iki qardaşın qəlbinin ortasından ARAZ ÇAYı boyda sərhəd çəkilmiş, məndən solda, sol qolumda Arazın o tayında QARAQOYUNLU kəndi var, TÜRK insanları orada təsərrüfatla məşğul olur, amma, İran sipahiləri aramızda elə baryer olmuşlarki, heç bir kontakta ümid yeri yoxdur. Qarşımda bir DOST var, üzümü QARDAŞIMA tutmuşam, amma, çox təəssüf qardaşımla aramda məsahənin uzunluğu cəmi 11 km.dir, onsuzda az olan məsafədə iki qardaşı yalnız bir körpü görüşdürür. Kimdir sərhədləri müəyyənləşdirən? kimdir