kobudluğu
artırmışdı.
Bu münasibət dəyişikliyi öz
təsirini göstərirdi.Dərs əlaçısı olan
Aytənin son vaxtlar fikri tez-tez
yayınır, diqqətini cəmləşdirib
kitabı axıradək oxuya bilmirdi
daha.Atasının ona olan sevgisinin
birdən-birə nifrətlə əvəz
olunmasının səbəbini dərk edə
bilmirdi.İndiyədək özünə arxa,
dayaq, ideal bir insan saymışdı
atasını.Qəlbindəki bütün sevgisini
ona vermişdi.İndi isə özünü bu
sevgidən məhrum olmuş, arxasız,
müdafiəsiz hiss edirdi.Halbuki
onun bu yeniyetməlik dövründə
sevgiyə, qayğıya elə ehtiyacı vardı
ki..Bir zaman onu çox sevən
atasının indiki qəzəbindən,
nifrətindən belə qorumağa,
müdafiə etməyə hazır olan bir
qəhrəmanın, ağ atlı şahzadəsinin
yolunu gözləyirdi..
Bir gün yenə məktəbdən evə tək
qayıdırdı.Anası qardaşını həkimə
aparmalı olduğu üçün arxasınca
məktəbə, onu götürməyə
gəlməmişdi.Anası yanında olmasa
da yenə adəti üzrə başı aşağı
həmin yolla evə qayıdırdı.Bu gün
dərsləri çox olmuşdu,
yorğunluqdan ağır-ağır
addımlayırdı.Neçə gündür o da
anası kimi qardaşının ağlamasına
gecə yarısı yuxudan oyanır, daha
yenidən yata bilmirdi.Belə
gecələrin səhəri günü dərsdə
özünü yatmaqdan güclə
saxlayırdı.Dünən də belə yuxusuz
gecələrdən biri
olmuşdu.-“Görəsən anam qaqaşı
həkimdən gətirmiş olar?Kaş bir az
gec gətirəydi.Ona kimi bir az yata
biləydim.Yuxudan ötrü ölürəm”.-
öz-özünə dedi.
-Salam, Aytən.Necəsən?-Onu
fikirdən ayıran bu səsin sahibini
görmək üçün yana çevriləndə
ondan iki sinif yuxarı oxuyan, bu il
məzun olmağa hazırlaşan Kamili
gördü.O Kamili ki, məktəbdəki
qızların “kumir”inə
çevrilmişdi.Hündürboylu, gülər
üzlü, agbənizli, bir sözlə çox
yaraşıqlı idi.Ondan aşağı sinifdə
oxuyan qızlar hər tənəffüsdə
Kamilgilin sinif otağının qarşısında
dolaşar, özlərinə ona göstərməyə
çalışırdılar.Hətta onun sinif
yoldaşlarından xahiş edib şəklini
əldə edib üzünü də
çıxartdırmışdılar.Sanki tanınmış
bir müğənni, ya artist kimi.Onun
özünün də incəsənətə meyli olsa
da (məktəb tədbirlərində