qaş-qabağı
açılmırdı.
-Kamil, sənə nə olub?
-...
-Sənə sual verdim axı.
-Heç nə olmayıb.Çox sual vermə.
-Son zamanlar yaman
kobudlaşmısan.Heç əvvəllər belə
deyildin.Sanki peşman olmusan
nişanlanmamıza.
-...
-Qanın qara idisə məni görüşə
niyə çağırırdın?Başqa zaman
görüşərdik.
-Niyə?Bu günə başqa planın var?
Bəlkə məni yola salıb başqasıyla
görüşəcəksən?
-Nə??-Qulaqlarına inanmayan
Aytən onun sualından çox
sarsıldı.-Sən mənə inanmırsan?
-Mən heç bir qıza inanmıram.
-Sənin inamsızlığına səbəb hansı
hərəkətim olub?Səndən bir
gizlinim yoxdu, özün ki
bilirsən.Sevgimiz üçün nələr
çəkdim.İndi məndən
şübhələnirsən?
-Şübhələnmirəm.Amma
inanmıram da..
-Axı niyə?
-Səninlə küçəyə çıxmağa da
utanıram.Hamının gözü
səndədi.Sabahdan bu mini yubkanı
daha geyinmə.Ümumiyyətlə bir az
örtülü geysən daha yaxsı
olar.İstəmirəm sənə kimsə
baxsın..
-Mən elə də açıq-saçıq
geymirəm.Həm də bir şey
dəyişməyib.Əvvəl necə idimsə
eləyəm.Geyimim də, özüm də
olduğum kimi qalmışam.Dəyişən
sənsən, sənin fikirlərindir.Adam
adama baxar da.Mənə kimsə
baxırsa günahkar mənəm?
-Nə isə.Sözü bir dəfə
deyirəm.Uzatma...
Bu, onların ilk mübahisəsi
deyildi.Demək olar növbəti
görüşlərin də hamsı belə
keçirdi.Hətta bəzi mübahisələrin
sonu Aytənin döyülməyilə də sona
çatırdı..Müxtəlif səbəblər, daha
doğrusu bəhanələr tapıb
hərəkətlərilə Aytənə mənəvi əzab
verirdi Kamil.-Aytənin mobil
telefonuna biri səhvən
düşəndə-“Zəng edən kim idi,
boynuna al.”, yoldan ötən iki gənc
onlara baxıb nəsə pıçıldaşanda
–“Onlar səni hardan tanıyır?”
deyib qızı sıxışdırırdı.Ağlatmasa əl
çəkməzdi.Qız böhtana dözməyib
özünü müdafiə üçün nəsə deməyə
çalışanda, etiraz edəndəsə ona əl
qaldırırdı..
Bəs gözəllər gözəli Aytən
görəsən niyə dözürdü buna?
Sevdiyi üçünmü, ya atasından xilas
olmaq üçünmü? Yox, onun
dözümünə səbəb sevgi ola
bilməzdi.. Bu cür münasibət
istənilən sevgini tezliklə
“öldürər”.Heç atası da indiyədək
ona əl qaldırmamışdı.O , atasından
xilas olmaq