ı alınca
canımızı alaydı kaş(axırıncı
cümləni ürəyində öz-özünə
dedi)..
-O hadisədən əvvəl mənə çox
şeyi söz vermişdi-universiteti
bitirən kimi nişanlanacağımızı,
əsgərlikdən qayıdandan sonrasa
evlənəcəyimizi..
-Universiteti qurtarmanıza hələ
çox var.Niyə indidən ümidsiz
olmusan?Sənə nəsə deyib?
-Elvin sentyabrdan daha bizimlə
oxumayacaq.Təhsilini Moskvada
davam etdirəcək.Nə vaxt
gələcəyini də Allah bilir.Bayaq
görüşdük.Son dəfə.Mənə dedi
ki:-“Magistraturanı da orda
oxumaq fikrim var.Gec
qayidacam.Məni gözləmə..”
-Necə yəni Məni gözləmə?Onun
başı xarab olub?Bəs aranızda baş
verənlər?
-Hə, bu haqda da danışdıq.Dedi
ki,:-“Getmədən əvvəl bu məsələni
həll edək.Mənim həkim tanışım
var.Sənin qızlıq pərdəni
əməliyyatla bərpa edərik.”İstədyin
adama da ərə gedib xoşbəxt ola
bilərsən..”-Onun bu sözlərini
eşidəndə elə bil başıma bir qazan
qaynar su tökdülər.Heç nə deyə
bilmədim.Dilim tutuldu.Ağzımı
açmaq istədim ki üzünə
tüpürüm.Bacarmadım.Nə tüpürə
bildim, nə
danışa.Şokdaydım..Bilmirəm neçə
dəqiqə, bəlkə saat oturduğum
yerdə qaldım.Özümə gələndə
gördüm Elvin artıq gedib..Sənə
zəng etdim..
Aytən də şokdaydı.Bilmirdi nə
desin.Necə sakitləşdirsin
rəfiqəsini.Nə desə də indi mənasız
çıxacaqdı.Təsiri olmayacaqdı.İndi
sakit başla, təmkinlə düşünüb bir
çarə tapmaq lazım idi.Ağlına gələn
ilk fikri dilinə gətirdi:
-Bəlkə onu polisə verəsən?O
səninlə evlənməyə məcburdur.
-Yox, bircə bu yox.O əclaf olsa da
mən onu sevmişəm.Sevdiyimə
qarşı onun kimi alçaqlıq
etmərəm.Həm də uşaq deyiləm
ki.O məni məcbur etməyib.Özüm
də istəmişəm.Bundan da başqa
heç vaxt razı olmaram ki, kimisə
mənimlə evlənməyə məcbur
edim..Bayaq çox pis idim.Yaxşı ki,
gəldin.Sakitləşdim indi.Özümə
gəldim bir az.Ona elə nifrət
edirəm -əgər fikrini dəyişib
qayıtsa belə onu qəbul
etmərəm.And içirəm.And içirəm..
-Mən də olsam belə edərdim,
bacı.Sənin yanında olacam
həmişə.Bütün qərarlarını
dəsdəkləyəcəm.Amma bir söz
soruşmaq