əhvalı
yaxşı idi.Onların da qanını
qaraltmamaq üçün Aytən bir söz
demədi.Əvvəlcə Kamillə görüşüb
qərarını ona bildirdikdən sonra
valideynlərilə danışacaqdı.Belə də
etdi.Elə səhəri gün Kamil onu
evdən gəlib götürəndə heç nə
olmamış kimi onunla çıxdı.Dünən
gözüylə gördüklərini yolda
Kamilin üzünə deyəndə o
tutuldu.Əvvəl istədi inkar
etsin.Bundan bir şey
çıxmayacağını görüb etiraf
etdi.Həmin qızla bir neçə aydır
görüşürmüşlər..Çox peşman
olduğunu, Aytəni belə “xırda
şeylər”ə görə itirmək
istəmədiyini dedi.Özünə bəraət
üçün o qızla aralarında heç nə baş
vermədiyinə and da içdi.Amma bu
üzrlərin, andların Aytən üçün heç
bir əhəmiyyəti olmadı.Onu
bağışlamadı.Evə gəlib qəti
qərarını-nişanı qaytarmaq
istədiyini valideynlərinə də
bildirdi.
Kamil Aytənin bu qərarını ilk
vaxtlarda ciddiyə
almamışdı.Düşünmüşdü ki, bu,
Aytənin şıltaqlığıdır.Ona bir az
zaman vermək lazımdır.Zaman
keçdikcə unudacaq və özü
barışacaq.Axı Kamili çox
sevir.Həm də aralarında baş
verənlərdən sonra Aytən
tamamən ayrılmağa risk
etməzdi.Bu fikirlərlə bir neçə gün
onun gözünə görünmədi, zəng də
etmədi.Baş verənlərin
unudulmasını gözlədi.Nişanlısının
onu bağışlayacağına o qədər əmin
idi...Hətta Kamilə elə gəlirdi çox
keçməz Aytən özü onu
axtaracaq.Amma sən saydığını
say...Günlər həftələrə, həftələr
aylara çevrildi.Aytənin
yumşalmadığını, onu
bağışlamadığını görəndə özü buna
cəhd etdi.Anasıyla birlikdə
Aytəngilə barışıq üçün gedəndəsə
gözlədiyinin tam tərsi oldu.Nişan
üzüyü və o günədək Aytənə
gətirdikləri və özünün ayrıca
aldığı bütün hədiyyələrlə birlikdə
onları yola saldılar.Kamil nəhayət
hər şeyin bitdiyini, sevgilisini
itirdiyini anladı.Çox peşman olsa
da artıq gec idi.
Təhqir olunmasına, hətta
döyülməyinə belə dözən Aytən
bircə xəyanətə dözmədi.Onu
bağışlamağı çox istərdi.Amma
bacarmadı..Xəyanətin acı zəhəri
qanına kimi işlədi.Onu içindən
yedi, bitirdi, məhv etdi..Kamillə
bir yerdə olmağa onu son
günlərdəki rəftarına