ə sevgiyə yenidən inam
yaratdı.Yalnız sevdim..Onunla
evlənəcəyimizi isə
düşünmədim.Özümü ona layiq
görmürdüm..Bu təklif mənimçün
də çox gözlənilməz oldu.Onun
sevgisinə, sadiqliyinə özümdən
çox inanıram..
-Heç vaxt demə ki “Mən ona layiq
deyiləm”.Bu sözü bir də
eşitməyim.Sən hər şeyin ən
yaxşısına layiqsən.Qəlbin çox
təmizdir.Allah qəlbinə görə
versin.Heyf ki, oğlanlar bizim kimi
düşünmürlər.Onlar “yaxşı qız”dan
istifadə edib onu atandan sonra bu
azmış kimi hələ ona “pis qız”
damğasını da vururlar.Seymur
Elvinlə görüşdüyünüzü, sevgili
olduğunuzu bilirdi.Bəs aranızda
olanları?
-Əlbəttə...Danışdım.Çətin olsa
da..Hər şeyi olduğu kimi..Onu
aldatmaq istəmədim.Elvinin dediyi
kimi etmək-qızlığımı bərpa
etmək-sevdiyim insana qarşı ən
azından vicdansızlıq olardı.Lap
buna görə məndən ayrılsaydı da
danışıb rahatlanmalıydım.
-Sonra?Necə qarşıladı?-Lamiyə
danışdıqca həmin anı təsəvvür
etməyə çalışan, özünü Lamiyənin
yerində hiss edən Aytən də
həyəcanlandı..
-Normal qarşıladı.Mənə görə,
aldadıldığım, əzab çəkdiyimçün
pis olsa da səhvimə görə məni
günahlandırmadı..Ona layiq
olmadığımı, məndən qat-qat yaxşı
qızla evlənməsini özünə də
dedim..Fikrindən
dönmədi.Dedi:-“Mənə qədər
həyatında nə olubsa olub.Mənimlə
olduğun müddətdə sadiq olman
mənə yetər.O səhvi sən təklikdə
etməmisən.Neyləyəsən ki, qarşına
elə əclafı çıxıb.Səni həyata,
sevgiyə küsdürüb..Söz verirəm ki,
sənə hər şeyi, bütün acılarını
unutduracam.Mənə inan..”-
Seymur danışdıqca göz yaşlarım
dayanmaq bilmirdi.Həqiqətənmi
dünyada Onun kimi Mələk
simalılar varmış..Dogurdanmı
çəkdiyim əzabların mükafatı kimi
Allah onu mənə bir ərmağan
göndərmiş??Onun təklifini qəbul
etdim.Amma hələ də inana
bilmirəm.Bu yuxudur, ya reallıq?
...Lamiyə ilə bu söhbətini hər dəfə
xatırladıqca gələcəyə inamı daha
da artırdı.Tələbə olmaq və nə
zamansa sevmək ümidi yenidən
baş qaldırmışdı