sevməyib
onunla ailə qursa da ondan
gördüyü qayği, anlayış, diqqət
ərinə olan hörməti böyük sevgiyə
çevirdi.Ən çox da onun ali təhsil
almasına şərait yaratdığı
üçün.Gənc ana üçün həm uşaqlara
baxmaq, həm də təhsil bir az
çətin idi. Nəzakət hər gün səhər
böyük oğlunu məktəbə, kiçiyi
bağçaya yola salıb özü
universitetə gedərdi.Ceyhun da
bütün gün işdə olduğu üçün
uşaqları məktəbdən və bağçadan
gətirmək vəzifəsi Aytənin
üzərində idi.Yaxşı ki, bu uşaqlar
vardı.Aytənin başını elə qatırdılar
ki, indi heç öz problemlərini də
düşünməyə vaxtı yox idi.
Bu gün yenə də vaxtını sevimli
bacısı uşaqları ilə-Kənan və
Sənanla keçirməyi
düşünürdü.Əslində bu gün iş günü
deyildi.Nəzakət universitetə
getməyəcəyi üçün, bu gün
bağçaya və məktəbə getməyən
uşaqlara evdə olacaqdı.Buna
baxmayaraq Aytən bu gün də
uşaqlarla bərabər olmaq
istədi.Nəsə, səbəbini bilmədiyi bir
sevinc hissi vardı içində.Heç evdə
oturmaq istəmirdi bu
gün.Gəzmək, əylənmək, sevincini
hamıyla bölüşmək
istəyirdi.Sevinci səbəbsiz olsa
belə.Gəzməyə tək gedə
bilməzdi.Əvvəllər Lamiyə ilə
çıxardılar.İndi vəziyyət
başqadır.Lamiyə yəqin ki, bu gün
nişanlısıyla bir yerdə
olacaq.Nişanlanandan sonra daha
az-az görüşürdülər onunla.
Rəfiqəsini başa düşür,
incimirdi.Toylarına çox az vaxt
qalıb axı.Gərək nişanlısıyla daha
çox birlikdə olsunlar.Bir-birlərini
daha yaxşı tanısınlar.
Kamildən ayrılandan heç bu
qədər bəzək-düzək vurmamışdı
özünə.İlk dəfə idi üzü bu qədər
gülürdü.Bacısıgilə gələndə qapını
açan Nəzakət təəccüblə soruşdu:
-Bu nədir?Lap jurnallardakı model
qızlara oxşadın, Ayka.Nə əcəb
səndən?
-Elə-belə.Ürəyim belə istədi.Heç
özüm də bilmirəm niyə.
-Əcəb elədin.Axır ki, biz deyənə
gəldin.Həyat davam edir və
edəcək də.Sən öz həyatını yaşa.
-Uşaqlar evdədir?Səsləri niyə
gəlmir?
-Yox, evdə deyillər.Bir azdan
gələcəklər.
-Bəs onlara deməmişdin xalası
onları gəzməyə aparacaq?
-Niyə deməmişəm?
Bilirlər.Sevindiklərindən heç
bilmirdilər neyləsinlər.Onlar da
elə