bilmirsən.Küçəyə
çıxanda, insanlar içində xoşbəxt
görünməyə çalışsaq da heç də hər
şey əvvəlki kimi deyil.
-Bağışla bacı, mən də
günahkaram.Başım toya hazırlığa
qarışıb, heç səndən xəbər tuta
bilməmişəm.Həm də bilirsən, bir
müdət rayonda yaşadım, yeni
həyata başlamaq üçün yaxşıca
dincəlməliydim.Psixoloqum belə
məsləhət görmüşdü.Axı bilirsən,
atamın yanında dincəlmək
olmur.Qızın doğulanda da heç
gəlib təbrik edə bilmədim.Yad
adamlar kimi eləcə zəng
etdim.Özümü bağışlamıram buna
görə..-Başını aşağı saldı.
-Ee, yenə başlama da Ayka, hər
şeydə özümü
günahlandırmağa.Sənlik heç nə
yoxdur.Yanımda olsaydın belə
əlindən nə gələrdi ki?Keçmiş
səhvlərimin əvəzini
ödəyirəm.Mənə bu da azdır..
-Ürəyimi üzmə, axı de görüm nə
olub?
-Toyumuzdan heç bir il keçməmiş
mənə xəyanət etdi...-Acı-acı
gülümsədi..
-Kim?Seymur??-Aytən təəccüblə
soruşdu.
-Əlbəttə o.Başqa kim olacaq?
Evlənmədən əvvəl mənə
dünyaları vəd edən, məni guya
olduğum kimi qəbul edən, mənə
ömür boyu arxa-dayaq olacağına
söz verən Seymur..
-Nə zaman hiss etdin bunu?-
eşitdiklərindən sarsılmış Aytən
boğuq səslə soruşdu.
-Mən Ayselə dörd aylıq hamilə
olanda.İlk dəfə onda hiss
etdim.Daha doğrusu o hamamda
olanda telefonuna gələn smsi
oxudum..Romantik bir sevgi
mesajı idi.-Kinayəylə dedi.
-Sonra?
-Sonrası da odur ki, ilk vaxtlar
boynuna almasa da üstünə çox
düşəndə etiraf etdi.Hətta bir dəfə
bütün acı həqiqəti, qəlbində illərlə
gizlətdiyi bütün fikirlərini üzümə
dedi.Demədi e, çırpdı
üzümə..Daha dözə bilmirəm.-
Bunu deyərkən səsi
titrədi..Ağlamırdı.Sanki göz yaşı
da qurumuşdu ağlamaqdan.
-Yaxşı, daha danışma.Görürəm
xatırladıqca pis olursan.-Aytən
özü xəyanəti bağışlamasa da
rəfiqəsini sakitləşdirmək üçün
dedi:
-Xəyanət etməyən kişi var indi?
Tək sən deyilsən.Buna görə ailəni
dağıtmaq istəyirsən?Ayseli atasız
qoymaq istəyirsən?
-Ayseli düşünür guya o?Qızımın
ad günü idi həmin gün..Qonaqlar
getmişdi.Ayseli də
yatırtdım.Seymur bu dəfə çox
içmişdi.Adətən o