a həmişəlik
buralardan getdim.Anamın
ölümünə görə qayıtdım.
-Yenə də qayıt.Əgər burda sənə
çətindirsə.Daha niyə həyatımı
korlamaq istəyirsən?Axı hardan
düşdüm yadına?
-Seymuru gördüm.Başsağılığı
verməkçün gəlmişdi yanıma.O
dedi universitetdə oxuduğunu.İki
həftədir hər gün səni
izləyirəm.Dünən orda eşitdim son
imtahan günüdür.Daha səni görə
bilməyəcəyim üçün nəhayət
yaxınlaşa bildim.
-Səni anlayıram.Unutmaq hamı
üçün çox çətindir.Amma bir
düşün, sənin olmayan, səni artıq
sevməyən, öz ailəsi olan bir qadın
nəyinə lazımdır?-Aytən onu
yumşaqlıqla başa salmaq
istədi.Xoşluqla yola gətirmək,
acılarına hörmət olaraq qəlbini
qırmamaq üşün...
-Məni sevmisən.İstəsən yenə sevə
bilərsən.Həyatında ilk kişi mən
oldum.Sonuncu da mən
olacam.Sən məni unuda
bilməzsən..Həyatım sənə görə alt-
üst oldu.Onu sən dəyişə bilərsən
ancaq.Qayıt həyatıma, yalvarıram.
-Sevgini qazanırlar, dilənmirlər,
Kamil.-Qəzəbindən artıq onun
qəlbini qırmağa belə hazır idi.Sən
bu sevgini çoxdan itirdin.Geriyə
yol yoxdur.Anla, artq!Mən ərimi
çox sevirəm.Mənim dalımca düşüb
yalvarınca öz həyatını dəyişməyə
çalış.Məsləhətim budur.Məndən bu
qədər.Getməliyəm.Bir də məni
axtarma..Xahiş edirəm..
-Ərini çox sevirsən?O zaman qoy
o da qərar versin buna.Sənin daha
çox kimə aid olduğuna.Əslində
kimin olmusan?Həyatının ilk kişisi
olan mənim, ya aldadılan ərin??
-Nə??Mən onu
aldatmamşam.Ağlına gələni də
danışmaa!-hirsindən və
həyəcandan ağlayan Aytən söz
tapmırdı deməyə.Söhbətin bu
yerə gəlib çatmasını gözləmirdi.
Onun ağladığını görən Kamil
yumşalmaq əvəzinə daha da irəli
getdi.Hədəfı düz vurduğuna əmin
oldu.
-Niyə qorxursan?Sevimli
ərciyəzin səni onu sevdiyin qədər
sevmir?Bizi niyə tanış etmək
istəmirsən?Yoxsa mənim
haqqımda heç danışmanısan ona?
Mənimçünsə daha heç bir qorxu
hissi qalmayıb.Heç həyatın mənası
da.Bu yolda ölsəm belə döndür
yox.Mənim olacaqsan onsuz
da..Bir həftə vaxtın var.Gələn
həftənin bu günü, eyni saatda
burda gözləyəcəm səni.İndi