unutmağım üçün əla şansdır amma sən onu görməməyin dərdini çəkirsən..-deyə ürəyində özünü danlayır..
Samir Sunayı evin önündə saxlayıb enirlər..Samir xidmətçilərə dərmanları verərək evdən çıxır..Sunay onun ardınca qaçaraq Samiri saxlayır...Onun üzündən öpərək:
-Niyə belə tez gedirsən?
-İşlərim var..Sabah yenə gələcəm..
-Yaxşı..Samir?
-Eşidirəm....
-Məni niyə öpmürsən?
-Bircə bu çatmırdı..Allahım mənə səbr ver...-deyə düşünərək,Sunayın üzündən öpüb maşına əyləşir..
Sunay çaşqın halda maşının arxasınca baxıb:
-Yəni o məni öpdü?-deyib çiyinlərini çəkərək evə doğru gedir..

Ertəsi gün..
Samir əlində qırmızı qovluqla Aytənin otağına gəlib qapını örtür..Aytən başını qaldırdıqda Samiri görüb çox təəccüblənir,ancaq yenədə özünü sındırmayıb:
-Məni toyuna çağırmağa gəlmisən?
-Aytən.....
-Bəli Samir Bəy!
-Bilirəm mənə əsəbisən..Amma inanki onu sevmirəm..
-Doğurdan?Ona da belə deyirsən?
-Dinlə məni...
-Rahat burax məni, iclasa tələsirəm!-deyib otaqdan çıxarkən Samir onun qolundan tutub:
-Mənim üstümə qışqırma!
-Səndə mənim üstümə qışqırma!!Çünkü buna ixtiyarın yoxdur!!Sən mənİm heç nəyim deyilsən,başa düşdün heç nəyim?!-deyib otaqdan çıxır......

Az sonra Samir evin qarşısında Sunayı götürüb klinikaya gedirlər..
-Axşam gələcəm...
-Nə yaxşı...Ciddisən?
-Hə...Atanla nigah barəsində danışacam...
Sunay bunu eşidib gözlərini iri açaraq:
-Səni sevirəm Samir!! Canım qədər...-deyib əlini Samirin əlinə qoyur...Samir tez əlini çəkib:
-Dərmanlarını vaxtında qəbul et..Özündə içkidən uzaq dur..-deyib maşını klinikanın önündə saxlayıb enir..

Anar Aytənin otağına gəlib qapını döyüb içəri keçir...
-Hazırsan?
-Bəli çıxaq....
-Çox gözəlsən...
Aytən onun anidən dediyi bu sözdən utanıb başını aşağı salaraq:
-Təşəkkür edirəm...
-Etmə...Buyurun...
Otaqdan çıxıb liftin önünə gəlirlər..Həyətə endikdə Anar sürücüdən açarı alıb:
-Azadsan...-deyib maşının qapısını açır..Aytən əyləşdikdən sonra özüdə əyləşir...
-Şey..Anar bəy..Bəs o biri işçilər